INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 stycznia 2012r. (data wpływu 17 stycznia 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 kwietnia 2012r. (data wpływu 3 kwietnia 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadku zawieszenia działalności gospodarczej- jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2012r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m. in. podatku od towarów i usług, w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadku zawieszenia działalności gospodarczej.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 kwietnia 2012r. (data wpływu 3 kwietnia 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 28 marca 2012r. znak IBPBI/1/415-49/12/AB, IBPP2/443-56/12/AM.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 1 listopada 2010 roku Wnioskodawca zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej na 24 miesiące. Jednakże do chwili obecnej wciąż opłaca faktury, które dotyczą zobowiązań powstałych przed zawieszeniem działalności gospodarczej. Są to rachunki telefoniczne za utrzymanie numerów firmowych oraz raty leasingowe za przyczepę. Ponoszenie tych kosztów jest niezbędne aby utrzymać firmę w gotowości do ponownego wznowienia działalności. Umowy związane z tymi usługami zostały podpisane jeszcze przed zawieszeniem działalności gospodarczej.

Faktury te Wnioskodawca księguje w Podatkowej Księdze Przychodów i Rozchodów oraz w Ewidencji Zakupu VAT, ale nie składa deklaracji VAT-7K.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, iż nabywane w okresie zawieszenia działalności gospodarczej usługi telekomunikacyjne oraz opłaty związane z ratami leasingowymi za przyczepę po wznowieniu działalności gospodarczej będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Obecnie ponoszone opłaty są niezbędne do zabezpieczenia źródła przychodów – czyli utrzymania w gotowości firmy usługowej, w której aktywne numery telefonów pozwalają na natychmiastowe wznowienie działalności a pozostająca w rękach Wnioskodawcy przyczepa (której właścicielem jest S. A.) jest niezbędna do przewożenia wyposażenia. Opóźnienia w spłacie rat leasingowych mogą spowodować odebranie tej przyczepy przez Leasingodawcę i pozbawienie firmy Wnioskodawcy jednego z elementów niezbędnych do prowadzenia firmy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

  1. Czy w związku z wykazanymi dodatkowymi kosztami Wnioskodawca może sporządzić deklarację VAT-7K obejmującą okresy kiedy działalność była zawieszona i złożyć ją w Urzędzie Skarbowym?
  2. Czy po złożeniu deklaracji VAT-7K może wystąpić o zwrot podatku naliczonego?
  3. Czy o zwrot podatku naliczonego można wystąpić w czasie kiedy działalność jest zawieszona czy też należy poczekać aż zakończy się okres zawieszenia działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy jako podatnik ma prawo do złożenia deklaracji VAT-7K za okresy w których działalność gospodarcza jest zawieszona oraz może na podstawie złożonych deklaracji VAT-7K wystąpić o zwrot podatku naliczonego nawet w okresie kiedy działalność jest zawieszona.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054) zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do ust. 10 pkt 1 ww. art. 86, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Jak stanowi art. 86 ust. 10 pkt 3 ww. w przypadku nabycia towarów i usług, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 1, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu dotyczy – w rozliczeniu za okres, w którym przypada termin płatności.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Jak stanowi art. 86 ust. 13 ww. ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

W myśl art. 86 ust. 19 ww. ustawy o VAT, jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ww. ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Natomiast stosownie do art. 87 ust. 5a ww. ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe.

Jak stanowi art. 99 ust. 1 ww. ustawy o podatku VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

W myśl art. 99 ust. 3 ww. ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w ust. 1, inni niż podatnicy rozliczający się metodą kasową, mogą również składać deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 2, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa. Podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu dokonuje zawiadomienia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczął wykonywanie tych czynności.

Stosownie do art. 99 ust. 7a ww. ustawy o VAT, w przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej podatnicy nie mają obowiązku składania deklaracji, o których mowa w ust. 1 i 2, za okresy rozliczeniowe, których to zawieszenie dotyczy.

Natomiast zgodnie z art. 99 ust. 7b ww. ustawy o VAT, zwolnienie z obowiązku składania deklaracji podatkowych, o którym mowa w ust. 7a, nie dotyczy:

  • podatników dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
  • podatników dokonujących importu usług lub nabywających towary - w zakresie których są podatnikiem;
  • okresów rozliczeniowych, w których zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej nie dotyczyło pełnego okresu rozliczeniowego;
  • okresów rozliczeniowych, za które podatnik jest obowiązany do rozliczenia podatku z tytułu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu oraz za które jest obowiązany dokonać korekty podatku naliczonego.

Jak stanowi art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz. U. z 2010r. Nr 220, poz. 1447), działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

W myśl art. 14a ust. 1 ww. ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 30 dni do 24 miesięcy, z zastrzeżeniem ust. 1a.

Stosownie do ust. 3 ww. art. 14a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jak stanowi art. 14a ust. 4 ww. ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:

  1. ma prawo wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów;
  2. ma prawo przyjmować należności lub obowiązek regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
  3. ma prawo zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;
  4. ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej;
  5. wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;
  6. ma prawo osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej;
  7. może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą.

Zgodnie z treścią ust. 5 powyższego artykułu, zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następuje na wniosek przedsiębiorcy.

W myśl ust. 6 ww. artykułu, okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku, i trwa do dnia złożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej.

Stosownie do ust. 7 ww. artykułu, w stosunku do zobowiązań o charakterze publicznoprawnym zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej wywiera skutki prawne od dnia, w którym rozpoczyna się zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej, do dnia poprzedzającego dzień wznowienia wykonywania działalności gospodarczej.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż w dniu 1 listopada 2010 roku Wnioskodawca zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej na 24 miesiące. Jednakże do chwili obecnej wciąż opłaca faktury, które dotyczą zobowiązań powstałych przed zawieszeniem działalności gospodarczej. Są to rachunki telefoniczne za utrzymanie numerów firmowych oraz raty leasingowe za przyczepę. Ponoszenie tych kosztów jest niezbędne aby utrzymać firmę w gotowości do ponownego wznowienia działalności Umowy związane z tymi usługami zostały podpisane jeszcze przed zawieszeniem działalności gospodarczej.

Faktury te Wnioskodawca księguje w Podatkowej Księdze Przychodów i Rozchodów oraz w Ewidencji Zakupu VAT, ale nie składa deklaracji VAT-7K.

Nabywane w okresie zawieszenia działalności gospodarczej usługi telekomunikacyjne oraz opłaty związane z ratami leasingowymi za przyczepę po wznowieniu działalności gospodarczej będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Obecnie ponoszone opłaty są niezbędne do zabezpieczenia źródła przychodów – czyli utrzymania w gotowości firmy usługowej w której aktywne numery telefonów pozwalają na natychmiastowe wznowienie działalności a pozostająca w rękach Wnioskodawcy przyczepa (której właścicielem jest S. A.) jest niezbędna do przewożenia wyposażenia. Opóźnienia w spłacie rat leasingowych mogą spowodować odebranie tej przyczepy przez Leasingodawcę i pozbawienie firmy Wnioskodawcy jednego z elementów niezbędnych do prowadzenia firmy.

Mając zatem na względzie powołane przepisy prawa oraz zdarzenie przyszłe opisane we wniosku stwierdzić należy, iż Wnioskodawcy przysługuje w okresie zawieszenia działalności możliwość złożenia deklaracji VAT-7K, ponieważ jak wynika z wniosku nabywane w okresie zawieszenia działalności gospodarczej usługi telekomunikacyjne oraz opłaty dotyczące rat leasingowych za przyczepę będą po wznowieniu prowadzenia działalności gospodarczej związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawcy przysługuje więc prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z otrzymywanych w okresie zawieszenia działalności faktur VAT z tytułu zakupu usług telekomunikacyjnych oraz rat leasingowych za przyczepę. W związku z tym Wnioskodawca ma prawo do składania deklaracji VAT-7K w okresie zawieszenia działalności i wykazania w nich podatku naliczonego do przeniesienia zgodnie z art. 86 ust. 19 ustawy o podatku VAT. Wnioskodawca może wystąpić o zwrot podatku naliczonego w okresie zawieszenia działalności, po spełnieniu warunków zawartych w art. 87 ust. 5a ustawy o VAT.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.