INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 lipca 2017 r. (data wpływu 11 sierpnia 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 października 2017 r. (data wpływu 18 października 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu zbycia Kryptowaluty oraz powstania przychodów w związku z zamianą jednego rodzaju Kryptowaluty na inny – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 sierpnia 2017 r. do Organu podatkowego wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 3 października 2017 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.240.2017.1.MMA, Nr 0113-KDIPT1-3.4012.533.2017.1.OS, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 3 października 2017 r. (data doręczenia 10 października 2017 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 16 października 2017 r. (data wpływu 18 października 2017 r.), nadanym za pośrednictwem … Polskiej w dniu 17 października 2017 r.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i dokonuje sporadycznie obrotu walutą elektroniczną (m.in. Bitcoin, Dash, itp.), dalej: „Kryptowaluta”. Kryptowaluty to wirtualne znaki legitymacyjne o charakterze zbliżonym do pieniądza bezgotówkowego. Nie posiadają centralnego emitenta, ani instytucji kontrolującej jej obrót. Ich wartość rynkowa jest zdeterminowana tylko i wyłącznie poprzez wolnorynkowe mechanizmy popytu i podaży w serwisach wymiany, na podstawie których ustala się ich aktualny kurs w stosunku do walut, takich jak euro czy polski złoty. Kryptowaluty nie stanowią autonomicznego świadczenia, ani nie zaspokajają żadnych potrzeb. Ich jedyną funkcją jest rola środka płatniczego lub medium wymiany wartości pieniężnej, opierająca się na zasadach kryptografii. Umożliwiają one dokonywanie rozliczeń drogą elektroniczną, bezpośrednio pomiędzy dokonującym płatności a odbiorcą. Zważywszy przy tym na fakt, że Kryptowaluty nie posiadają jakiegokolwiek substratu materialnego, pełnią one funkcje zbliżone do funkcji pieniądza bezgotówkowego. Wszelkie operacje dokonywane za pośrednictwem Kryptowalut polegają tylko i wyłącznie na dokonywaniu odpowiednich zapisów w systemach informatycznych i nie są związane z wydawaniem jakichkolwiek dokumentów lub innego rodzaju potwierdzeń o charakterze materialnym. Wnioskodawca rozlicza się wg skali podatkowej. Transakcje sprzedaży Kryptowalut były sporadyczne, w szczególności Wnioskodawca nie dokonywał tych transakcji w sposób ciągły i zorganizowany Czynności te polegały przede wszystkim na zamianie danej Kryptowaluty na inną, kupnie oraz sprzedaży Kryptowalut. Transakcje te mogły być dokonywane zarówno na rzecz osób fizycznych, jak i podmiotów gospodarczych. Z reguły transakcje te są dokonywane za pośrednictwem internetowych giełd. Ze względu na model biznesowy, wg jakiego funkcjonują obecnie giełdy Kryptowalut, Wnioskodawca nie ma dostępu do żadnych informacji związanych z identyfikacją drugiej strony transakcji, tj. Wnioskodawca nie wie od kogo nabywa Kryptowaluty, ani też nie ma informacji komu je sprzedaje.

W piśmie z dnia 16 października 2017 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, Wnioskodawca wskazał, że pierwszych zakupów Kryptowaluty dokonał w maju 2011 r., natomiast sprzedaż rozpoczął od stycznia 2016 r.

Transakcje na Krytowalutach dokonywane były przez Wnioskodawcę przez dwa dni stycznia 2016 r. oraz przez siedem dni marca 2017 r . W 2016 r. było to pięć ofert złożonych przez Wnioskodawcę, natomiast w 2017 r. było to ok. 60 ofert. Wnioskodawca podkreśla, że jednorazowe zlecenie sprzedaży określonej ilości Kryptowaluty dokonane przez Wnioskodawcę, mogło zostać podzielone przez giełdę na większą ilość transakcji, na co w rzeczywistości Wnioskodawca nie miał wpływu.

Sprzedaż Kryptowaluty na giełdzie odbywa się w następujący sposób:

  • Wnioskodawca zleca giełdzie sprzedaż określonej ilości Kryptowaluty;
  • giełda przyjmuje zlecenie sprzedaży i wyszukuje wśród innych użytkowników giełdy nabywców na daną Kryptowalutę;
  • giełda dokonuje powiązania pomiędzy sprzedającym a kupującym, jednakże co do zasady, kwota Kryptowluty wystawionej na sprzedaż zostaje przez giełdę podzielona na kilka transakcji, które odpowiadają zapotrzebowaniu na zakup danego rodzaju Kryptowaluty;
  • w rzeczywistości więc, pomimo tego że Wnioskodawca dokonuje sprzedaży jednorazowo, jedno zlecenie sprzedaży dokonane przez Wnioskodawcę może zostać podzielone przez giełdę na kilka transakcji, gdzie nabywcami jest kilka różnych podmiotów.

Analogiczny jest schemat działania giełdy w przypadku zakupu lub zamiany Kryptowaluty.

Wnioskodawca traktuje obrót Kryptowalutą wyłącznie jako lokatę kapitału. Zajmuje się obrotem Kryptowalutą w czasie wolnym od pracy. Jak wskazał Wnioskodawca, na handel Kryptowalutą przeznaczył łącznie kilka godzin w 2016 r. i 2017 r. Czynności związane z handlem Kryptowalutą mają charakter sporadyczny i nie są w żaden sposób zorganizowany. Obrót Kryptowalutą nie stanowi zespołu celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, tym bardziej nie są one wykonywane w ramach zorganizowanej struktury w sposób ciągły.

Wnioskodawca jest polskim rezydentem, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Wnioskodawca dokonuje obrotu Kryptowalutą za pośrednictwem giełd internetowych, zajmujących się pośrednictwem w obrocie Kryptowalutą. Wnioskodawca przelewa środki pieniężne z własnego rachunku bankowego na spersonalizowany rachunek założony na wybranej giełdzie. Za zgromadzone na rachunku giełdy pieniądze, Wnioskodawca kupuje wybraną Kryptowalutę. W przypadku, gdy Wnioskodawca zdecyduje się na sprzedaż Kryptowaluty, dokonuje dyspozycji sprzedaży danej ilości Kryptowaluty i otrzymuje w zamian oficjalnie obowiązującą walutę lub dokonuje jej zamiany na inny rodzaj Kryptowaluty. Zarówno kupno, sprzedaż, jak i zamiana Kryptowaluty dokonywane są w ten sposób, że Wnioskodawca daje dyspozycję sprzedaży, nabycia lub zamiany danej ilości, danej Kryptowaluty i giełda dokonuje wyszukania odpowiedniej dla Wnioskodawcy oferty spośród ofert złożonych przez innych użytkowników giełdy. W związku z tym, nawet jednorazowe zlecenie nabycia/sprzedaży Kryptowaluty może zostać przez giełdę podzielone na kilka transakcji z różnymi podmiotami. Wnioskodawca nie ma wpływu na techniczny przebieg transakcji. Każda z giełd posiada notowania kursu danej Kryptowaluty, albo w odniesieniu do waluty oficjalnie obowiązującej, albo kursu innej Kryptowaluty. Transakcje sprzedaży i zamiany są przeliczane po kursach danej Kryptowaluty, ogłaszanych przez daną giełdę w momencie dokonywania danej transakcji. Do przychodów podatkowych Wnioskodawca zalicza kwotę należną ze sprzedaży Kryptowaluty, natomiast do kosztów podatkowych koszt nabycia Kryptowaluty oraz prowizję potrącaną przez giełdę z tytułu dokonanej transakcji oraz opłatę giełdy pobieraną za przelew środków. Wnioskodawca nie rozpoznaje przychodu podatkowego w przypadku zamiany jednej Kryptowaluty na inną Kryptowalutę. Potwierdzeniem dokonywanych przez Wnioskodawcę transakcji są m.in. bankowe potwierdzenia przelewów dokonywanych na konto giełdy i z giełdy na konto bankowe oraz historia transakcji z giełdy. Wnioskodawca klasyfikuje przychody uzyskane z tytułu obrotu Kryptowalutą do źródła przychodów - prawa autorskie i inne prawa pokrewne, art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36, część D., poz. 7).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

  1. Jak należy zakwalifikować przychody uzyskiwane z tytułu zbycia Kryptowaluty dokonywane przez Wnioskodawcę dla celów rozliczenia podatku dochodowego?
  2. Czy transakcja zbycia Kryptowaluty podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?
  3. Czy transakcja zbycia Kryptowalut powinna podlegać rejestracji przy użyciu kasy fiskalnej?
  4. Czy w momencie zamiany jednego rodzaju Kryptowaluty na inny rodzaj Kryptowaluty powstaje obowiązek podatkowy w podatku dochodowym?

Przedmiotem niniejszej interpretacji są zagadnienia zawarte w pytaniu Nr 1 i Nr 4, dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie zagadnień zawartych w pytaniach Nr 2 i Nr 3, dotyczących podatku od towarów i usług, wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ nie dokonuje On kupna, sprzedaży lub zamiany Kryptowaluty w sposób zorganizowany i ciągły, przychody uzyskiwane ze sprzedaży Kryptowalut będą podlegały opodatkowaniu zgodnie z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody z praw majątkowych.

Zgodnie z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „praw majątkowych”, natomiast zawiera jedynie przykładowe wyliczenie takich praw. W celu zdefiniowania pojęcia „praw majątkowych” należy odnieść się do innych gałęzi prawa.

Definicja prawa majątkowego została wypracowana na gruncie prawa cywilnego. Zgodnie z tą definicją, prawo majątkowe to prawo podmiotowe pozostające w ścisłym związku z ekonomicznym interesem uprawnionego. Jest to uprawnienie określonego podmiotu, które związane jest z jego majątkiem. Przedmiotem praw majątkowych (innych niż własność) mogą być zarówno rzeczy, jak i przedmioty niebędące rzeczami (np. wierzytelności, energia elektryczna, gazowa). Zakres tych praw kształtowany jest przez przepisy ustawowe, ich rodzaj, wolę stron i wzajemne zobowiązania podmiotów stosunków prawnych, z których te prawa wynikają.

W świetle powyższego, z uwzględnieniem otwartego katalogu praw majątkowych wskazanych w art. 18 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Kryptowaluta powinna zostać uznana za prawo majątkowe. Konsekwentnie więc, przychód z jej sprzedaży powinien być traktowany tak, jak przychód ze sprzedaży prawa majątkowego.

Jednocześnie, jak Wnioskodawca wskazał powyżej, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24 i art. 25 ww. ustawy nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W przypadku Wnioskodawcy, który nie prowadzi działalności gospodarczej, a obrót Kryptowalutą lub jej zamiana następuje sporadycznie, dochód z tytułu zbycia Kryptowaluty będzie obliczany jako różnica pomiędzy przychodem (tj. kwotą jaką Wnioskodawca otrzymał za sprzedawaną Kryptowalutę), a kosztami uzyskania tego przychodu (a więc kosztami nabycia Kryptowaluty). Tak obliczony dochód, w przypadku Wnioskodawcy, będzie opodatkowany na zasadach ogólnych, tj. wg skali podatkowej, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i rozliczony w rocznym zeznaniu podatkowym.

W piśmie z dnia 16 października 2017 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca nadmienił, że dokonując zamiany jednej Kryptowaluty na inną Kryptowalutę nie rozpoznawał dotychczas przychodu podatkowego z tego tytułu. Wnioskodawca nie odnajduje przepisów, które nakładałyby obowiązek opodatkowania takiej transakcji. W ocenie Wnioskodawcy, ponieważ Kryptowaluta nie jest oficjalnym środkiem płatniczym, w przypadku zamiany jednej Kryptowaluty na inną, nie powstanie przychód do opodatkowania ze względu na fakt, że nie ma możliwości odniesienia wartości zamienianych Kryptowalut do wartości pieniężnych. Należy bowiem wskazać, że rzeczywistą wartość Kryptowaluty można wycenić dopiero w momencie jej sprzedaży w zamian za walutę tradycyjną, bądź dokonania zapłaty nią za towar lub usługę. Wnioskodawca dodał, że przychód z tytułu sprzedaży Kryptowaluty stanowić będzie przychód z praw majątkowych, zgodnie z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskany dochód należy opodatkować na zasadach ogólnych, tj. wg skali podatkowej zgodnie z art. 27 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy i wykazać w zeznaniu rocznym na druku PIT-36 (w części D.1., rubryka - Prawa autorskie i inne prawa, o których mowa w art. 18 ww. ustawy), składanym w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym będzie miała miejsce sprzedaż Kryptowaluty i w tym samym terminie wpłacić należny podatek.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 1a ww. ustawy, jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30c, art. 30e, art. 30f oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi w pkt 7 wymienia się przychód z tytułu praw majątkowych. Stosownie do treści tego przepisu, źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c). Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 11a ust. 1 ww. ustawy, przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu. Natomiast koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu, zgodnie z art. 11a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 18 ww. ustawy, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Katalog zawarty w ww. przepisie nie ma charakteru zamkniętego, co oznacza, że także przychody uzyskiwane przez podatników z innych praw majątkowych (z ich posiadania, wykorzystywania), jak również odpłatnego zbycia tych praw stanowią przychody z praw majątkowych, o których mowa w ww. przepisie.

Zauważyć w tym miejscu należy, że przez prawa majątkowe, o których mowa w ww. art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć prawa podmiotowe, które mogą występować w trzech postaciach: roszczeń, uprawnień kształtujących i zarzutów. Jednym z podziałów praw podmiotowych, jaki jest dokonywany w doktrynie, jest podział na prawa majątkowe i prawa niemajątkowe. Podstawą dokonania tego podziału jest interes, jaki one realizują. Prawa majątkowe związane są z interesem ekonomicznym danego podmiotu.

Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Co do zasady zatem kosztami uzyskania ww. przychodów będą wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki poniesione w celu ich osiągnięcia (lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu), o ile nie zostały wyłączone z tych kosztów na mocy art. 23 ww. ustawy, a ich poniesienie zostało udokumentowane w sposób niebudzący wątpliwości.

W myśl art. 45 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 1aa, 7 i 8.

W doktrynie prawa podatkowego (por. np. A. Gomułowicz, J. Małecki, Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych Komentarz, Warszawa 2002, s. 93, 153-154) przy definiowaniu praw majątkowych sięga się do wykładni systemowej i powszechnie stosowanego tego terminu na gruncie prawa cywilnego. Prawa majątkowe to, najogólniej rzecz ujmując, prawa podmiotowe pozostające w ścisłym związku z ekonomicznym interesem uprawnionego, związane z jego majątkiem charakteryzujące się dwoma podstawowymi cechami, tj.:

  • zbywalnością (mogą być przedmiotem obrotu),
  • posiadaniem określonej wartości majątkowej.

Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji waluty, banknotów i monet jako środków płatniczych, należy odnieść się do niżej wymienionych przepisów.

W art. 31 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o … Banku … (Dz. U. z 2017 r., poz. 1373) wskazano, że znakami pieniężnymi Rzeczypospolitej Polskiej są banknoty i monety opiewające na złote i grosze.

Natomiast zgodnie z art. 32 ww. ustawy, znaki pieniężne emitowane przez … są prawnymi środkami płatniczymi na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

Należy przy tym zauważyć, że w świetle obowiązujących przepisów prawa Kryptowaluty nie są walutą uznawaną jako prawny środek płatniczy i nie funkcjonują jako instrument rynku pieniężnego.

W opisie stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał, że sporadycznie, w czasie wolnym od pracy, dokonuje obrotu walutą elektroniczną (m.in. Bitcoin, Dash, dalej jako: Kryptowaluta). Czynności te nie są dokonywane w sposób ciągły i zorganizowany, a Wnioskodawca nie prowadzi w tym zakresie działalności gospodarczej. Czynności te polegają przede wszystkim na zamianie danej Kryptowaluty na inną, kupnie oraz sprzedaży Kryptowalut. Transakcje te mogą być dokonywane zarówno na rzecz osób fizycznych, jak i podmiotów gospodarczych. Z reguły transakcje te są dokonywane za pośrednictwem internetowych giełd.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa, stwierdzić należy, że przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży Kryptowaluty stanowią przychody z praw majątkowych, o którym mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód z powyższego źródła, należy opodatkować na zasadach ogólnych, tj. wg skali podatkowej zgodnie z art. 27 ust. 1 ww. ustawy i wykazać w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym (PIT-36, w części D.1., rubryka - Prawa autorskie i inne prawa, o których mowa w art. 18 ww. ustawy), składanym w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym będzie miała miejsce sprzedaż Kryptowaluty i w tym samym terminie wpłacić należny podatek.

Natomiast w przypadku zamiany jednego rodzaju Kryptowaluty na inny rodzaj Kryptowaluty, należy wskazać, że rzeczywistą wartość Kryptowaluty można wycenić dopiero w momencie jej sprzedaży w zamian za walutę tradycyjną bądź dokonania zapłaty nią za towar bądź usługę. Tym samym, momentem powstania przychodów w związku z zamianą jednego rodzaju Kryptowaluty na inny, jest moment zawarcia transakcji, tj. ich sprzedaż – przewalutowanie na walutę tradycyjną, kiedy to Wnioskodawca otrzymuje określone wartości pieniężne.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy przy tym zastrzec, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji, tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), przepisów art. 14k - 14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.