INTERPRETACJA INDYWIDUALNA


Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 04.07.2013 r. (data wpływu 08.07.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup roweru - jest prawidłowe.


UZASADNIENIE


W dniu 08.07.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup roweru.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.


Wnioskodawca od dnia 1 lipca 2013 r. prowadzi działalność gospodarczą w ramach której świadczy usługi prawne. W roku rozpoczęcia działalności gospodarczej (tj. w roku 2013), a także w okresie dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej samodzielnie ani jako wspólnik spółki nie mającej osobowości prawnej. Działalności takiej nie prowadziła również małżonka Wnioskodawcy. Wartość przychodu Wnioskodawcy ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczy w żadnym z lat podatkowych, w których Wnioskodawca będzie prowadził działalność gospodarczą, wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro.

Wnioskodawca ma zamiar w roku 2013 (tj. w roku, w którym rozpoczął działalność gospodarczą) lub w jednym z kolejnych lat podatkowych kupić rower, który będzie wykorzystywał jako środek transportu na dojazdy do klientów, sądów i urzędów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wartość początkowa roweru będzie wyższa niż 3.500 złotych.

Przewidywany okres używania roweru będzie dłuższy niż rok. Rower będzie kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania. W roku podatkowym, w którym rower zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, Wnioskodawca dokona jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej roweru. Łączna wartość wszystkich odpisów amortyzacyjnych dokonywanych przez Wnioskodawcę w sposób jednorazowy nie przekroczy w tym roku podatkowym równowartości kwoty 50.000 euro. Wnioskodawca ma zamiar zaliczyć jednorazowy odpis amortyzacyjny od wartości początkowej roweru do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej.


W związku z powyższym zadano następujące pytanie


Czy jednorazowy odpis amortyzacyjny od wartości początkowej roweru może zostać uznany przez Wnioskodawcę za koszt uzyskania przychodów z działalności gospodarczej?


Zdaniem Wnioskodawcy, jednorazowy odpis amortyzacyjny od wartości początkowej roweru może zostać przez niego uznany za koszt uzyskania przychodów z działalności gospodarczej. Wynika to z następującej argumentacji:


  1. Rower jako środek trwały podlegający amortyzacji.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.; dalej jako UPDOF), kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 UPDOF.

W myśl art. 22 ust. 8 UPDOF kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o UPDOF, z uwzględnieniem art. 23 UPDOF.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 UPDOF amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c UPDOF, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

  1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
  2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
  3. inne przedmioty
    • przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy łub umowy określonej w art. 23a pkt 1 UPDOF, zwane środkami trwałymi.

Z powyższego wynika, iż środek transportu może zostać zaliczony do środków trwałych i amortyzowany, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

  1. stanowi on własność lub współwłasność podatnika
  2. został nabyty lub wytworzony we własnym zakresie,
  3. jest ( kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,
  4. przewidywany okres jego używania na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej jest dłuższy niż rok (decyzja w tym względzie należy do podatnika),
  5. jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo został oddany do używania na podstawie urnowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, o której mowa w art. 23b UPDOF.

Rowery klasyfikowane są jako „środki transportu pozostałe i są zaliczane do grupy 7 (podgrupa 79 rodzaj 790) Klasyfikacji Środków Trwałych.


Skoro rower, który planuje zakupić Wnioskodawca:

  1. będzie środkiem trwałym w rozumieniu Klasyfikacji Środków Trwałych, klasyfikowanym jako „środek transportu pozostały” (grupa 7, podgrupa 79, rodzaj 790 KŚT);
  2. zostanie nabyty przez Wnioskodawcę;
  3. będzie kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania;
  4. będzie używany w przewidywanym okresie dłuższym niż rok;
  5. będzie wykorzystywany na dojazdy do klientów, sądów i urzędów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tj. na potrzeby związane z tą działalnością, to należy uznać, że rower będzie środkiern trwałym podlegającym amortyzacji na podstawie art. 22a ust. 1 UPDOF.


  1. Jednorazowy odpis amortyzacyjny od wartości początkowej roweru jako koszt uzyskania przychod6w

W myśl art. 22k ust. 7 UPDOF podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 38 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50.000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.

Przepis ten nie ma zastosowania do podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności gospodarczej, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, prowadził działalność gospodarczą samodzielnie lub jako wspólnik spółki nie mającej osobowości prawnej lub działalność taką prowadził małżonek tej osoby, jeżeli między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa (art. 22k ust. 11 UPDOF).

Zatem z możliwości jednorazowej amortyzacji mogą skorzystać mali podatnicy lub podatnicy, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej za wyjątkiem sytuacji, gdy zostaną wypełnione przesłanki określone w art. 22k ust. 11 UPDOF.

Małym podatnikiem zgodnie z art. 5a pkt 20 UPDOF jest podatnik, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro. Przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł. Definicja ta została wprowadzona do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych m.in. na użytek jednorazowej amortyzacji.

Skoro rower będzie środkiem trwałym podlegającym amortyzacji na podstawie art. 22a ust 1 UPDOF Wnioskodawca - jako podatnik rozpoczynający działalność, w przypadku którego nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 22k ust. 11 UPDOF (w przypadku zakupu roweru w roku 2013) lub jako mały podatnik (w przypadku zakupu roweru w jednym z kolejnych lat podatkowych) będzie mógł dokonać jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej roweru w roku podatkowym, w którym rower zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50.000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych. Odpis amortyzacyjny dokonany w sposób określony powyżej będzie stanowił koszt uzyskania przychodów z prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.


W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.


Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.


Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.


Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.