INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 listopada 2016 r. (data wpływu 28 listopada 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu wpłat na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Od dnia 1 września 2015 r., jedynym źródłem dochodu (przychodu) Wnioskodawczyni jest świadczenie emerytalne, od którego odprowadza podatek dochodowy od osób fizycznych. Rozlicza się wspólnie z małżonkiem na zasadach ogólnych według skali podatkowej. W związku z prowadzeniem przez męża Wnioskodawczyni działalności gospodarczej składają oni wspólnie zeznanie PIT-36.

Wnioskodawczyni posiada Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego, aktualnie w formie dobrowolnego funduszu emerytalnego, na którym chce jeszcze odkładać oszczędności. Wnioskodawczyni, od przychodu z emerytury, chce odliczyć wpłaty na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego (IKZE).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni może odliczać wpłaty na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego (IKZE) od dochodu (przychodu) obliczanego na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskanego wyłącznie w formie świadczenia emerytalnego?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, oszczędzający na IKZE ma prawo do odliczenia od dochodu wpłat na IKZE na zasadach i w trybie określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli na podstawie umowy o prowadzenie IKZE gromadzi oszczędności tylko na jednym IKZE.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, emerytura jest źródłem przychodu.

Zgodnie art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podstawę obliczenia podatku stanowi dochód po odliczeniu wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego dokonanych przez podatnika w roku podatkowym, do wysokości określonej w przepisach o indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego.

W związku z tym, że Wnioskodawczyni płaci podatek od świadczenia emerytalnego, to uważa, że może wpłatę na IKZE, zgodnie z limitem na dany rok, odliczyć od przychodu (dochodu) uzyskanego wyłącznie z tego źródła.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c, art. 30e i art. 30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e i 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego dokonanych przez podatnika w roku podatkowym, do wysokości określonej w przepisach o indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego. Odliczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2b, dokonuje się w zeznaniu podatkowym (art. 26 ust. 6g ww. ustawy).

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie (art. 26 ust. 13a ww. ustawy).

Jednocześnie jednak, obniżenia dochodu można dokonać jedynie o kwoty wpłat faktycznie dokonanych w roku podatkowym oraz do wysokości określonej w przepisach ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1776), tj. do wysokości limitu wpłat określonego zgodnie z tymi przepisami.

Stosownie do art. 13a ust. 1 ww. ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, wpłaty dokonywane na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego (dalej: IKZE) w roku kalendarzowym nie mogą przekroczyć kwoty odpowiadającej 1,2-krotności przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok, określonego w ustawie budżetowej lub ustawie o prowizorium budżetowym lub w ich projektach, jeżeli odpowiednie ustawy nie zostały uchwalone.

Na podstawie art. 13a ust. 2 ww. ustawy, w przypadku gdy kwota ustalona w sposób określony w ust. 1 będzie niższa od kwoty ogłoszonej w poprzednim roku kalendarzowym, obowiązuje kwota wpłat dokonywanych na IKZE ogłoszona w poprzednim roku kalendarzowym.

Zgodnie z art. 13a ust. 3 ww. ustawy, w przypadku IKZE prowadzonego w ramach umowy ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym ograniczenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy części składki ubezpieczeniowej stanowiącej wpłatę na IKZE.

Jeżeli do końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym będą dokonywane wpłaty na IKZE, brak jest podstaw, o których mowa w ust. 1, do ustalenia przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej, jako podstawę do ustalenia kwoty, o której mowa w ust. 1, przyjmuje się przeciętne miesięczne wynagrodzenie z trzeciego kwartału roku poprzedniego (art. 13a ust. 4 ww. ustawy).

Na podstawie art. 13a ust. 8 ww. ustawy, minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” do końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym będą dokonywane wpłaty na IKZE, w drodze obwieszczenia, wysokość kwoty, o której mowa w ust. 1.

Zgodnie z Obwieszczenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r. (M. P. z 2015 r., poz. 1268), w 2016 r. wysokość kwoty wpłat na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego wynosi 4 866 zł.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni od dnia 1 września 2015 r., uzyskuje tylko świadczenie emerytalne. Rozlicza się wspólnie z małżonkiem na zasadach ogólnych według skali podatkowej, składając zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym (PIT-36). Wnioskodawczyni posiada Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego, aktualnie w formie dobrowolnego funduszu emerytalnego, na którym chce jeszcze odkładać oszczędności. Wnioskodawczyni, od przychodu z emerytury, chce odliczyć wpłaty na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego (IKZE).

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają żadnych ograniczeń, co do możliwości odliczania ww. wpłat od dochodów opodatkowanych według skali podatkowej w zeznaniu podatkowym w zależności od źródła ich uzyskania, np. ze stosunku pracy, emerytury, itp.

Zatem, Wnioskodawczyni w zeznaniu podatkowym o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) składanym za 2016 r., będzie mogła, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dokonać odliczenia od dochodu osiągniętego z emerytury, faktycznie dokonanych w 2016 r. wpłat na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego. Jednakże wysokość tego odliczenia nie może przekroczyć limitu ustalonego zgodnie z art. 13a ust. 1 ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, który w 2016 r. wynosi 4 866 zł.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że prawo do skorzystania z określonej ulgi przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.