INTERPRETACJA INDYWIDUALNA


Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 16 listopada 2017 r. (data wpływu 17 listopada 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia poniesionych wydatków na naukę języka obcego do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE


W dniu 17 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia poniesionych wydatków na naukę języka obcego do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.


Wnioskodawca ukończył studia wyższe na kierunku informatyka. Od czerwca 2016 roku prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie oprogramowania, polegającą na analizie wymagań do systemów informatycznych, projektowaniu, implementacji i testowaniu oprogramowania oraz tworzeniu dokumentacji do systemów informatycznych. W działalności gospodarczej jest czynnym podatnikiem w podatku od towarów i usług natomiast podatek dochodowy rozlicza na zasadach ogólnych ze stałą stawką 19%.

We wrześniu bieżącego roku rozpoczął kurs języka angielskiego. Obecnie współpracuje głównie z firmą X i aby poszerzyć krąg odbiorców jego usług konieczna jest biegła znajomość języka angielskiego. Umiejętność posługiwania się językiem angielskim w mowie, czytaniu i pisaniu jest niezbędna aby nawiązać współpracę z międzynarodowymi korporacjami co bez znajomości języka angielskiego jest niemożliwe.

Języki programowania są ściśle związane z językiem angielskim. Wszystkie składnie wykorzystują słowa zapożyczone z tego języka. Często także wymagane jest, aby nazwy zmiennych, wszelkich klas, funkcji, a nawet interfejsów były po angielsku. Dotyczy to również komentarzy umieszczanych w kodzie. Coraz więcej firm oferuje bowiem swoje produkty również poza granicami Polski.

Należy także podkreślić, że większość dokumentacji jest wykonywana i udostępniana właśnie w języku angielskim. Dodatkowo bez znajomości tego języka, jako programista Wnioskodawca ma bardzo ograniczoną dostępność do źródeł informacji. Wszelkie nowinki pojawiają się najpierw najczęściej w „anglojęzycznym” internecie i to właśnie tam można znaleźć zdecydowanie więcej informacji na temat programowania. Bez znajomości angielskiego nie można swobodnie korzystać z serwisów bardzo przydatnych dla programistów, jak StackOverflow.com (odpowiedzi na różne pytania związane z programowaniem i pomoc w rozwiązywaniu różnych problemów programistycznych) czy GitHub.com (ogromna ilość otwartych kodów źródłowych programów i bibliotek, większość w języku angielskim).

Chcąc jak najlepiej wykonywać swoją pracę Wnioskodawca musi także korzystać z książek, czasopism lub informacji specjalistycznych dotyczących programowania. Dokonywane w literaturze opisy są coraz bardziej precyzyjne. Na język polski książki czy wiadomości są tłumaczone z dużym opóźnieniem sięgającym nawet kilku lat, a to w specjalności Wnioskodawcy jest już zbyt długim okresem oczekiwania ze względu na tzw. technologiczne starzenie się. Wszystkie w tym zakresie książki są wydawane w języku angielskim, co powoduje konieczność uczestniczenia na kursie języka angielskiego aby jak najlepiej móc wykonywać swoją pracę. Chcąc świadczyć swoje usługi Wnioskodawca musi coraz lepiej posługiwać się angielskim. Brak znajomości języka angielskiego w zakresie świadczonych usług przez Wnioskodawcę może spowodować nie tylko zmniejszenie możliwości świadczenia usług lecz nawet praktycznie to świadczenie usług uniemożliwić a tym samym może utracić źródło przychodów.


W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.


Czy wydatki na kurs nauki języka angielskiego mogą stanowić koszt uzyskania przychodu w prowadzonej przeze mnie pozarolniczej działalności gospodarczej.


Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest zagadnienie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przedstawionego stanu fatycznego. Natomiast wniosek w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego będzie rozpatrzony odrębnym rozstrzygnięciem.


Zdaniem Wnioskodawcy może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na kurs języka angielskiego. Podobne stanowisko wyraziła Izba Skarbowa w Poznaniu w interpretacji indywidualnej w podobnej sprawie (3063-ILPB1-1.4511.215.2016.2.IM) oraz w Warszawie (IPPB1/415-731/13-4/MT). Opłaty za kursy dotyczące nauki języków obcych, podejmowanej przez osoby prowadzące działalność gospodarczą, nie zostały wyłączone z kosztów podatkowych w katalogu wydatków nieuznawanych za koszty, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o pdof. Ponadto według ustawy o podatku od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Kurs językowy pomoże Wnioskodawcy uzyskać umiejętności potrzebne w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.


W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.


Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności gospodarczej Wnioskodawcy podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

Przez pojęcie „zachować” należy rozumieć „dochować coś w stanie niezmienionym, nienaruszonym, utrzymać”. Natomiast „zabezpieczyć” oznacza „uczynić bezpiecznym, niezagrożonym, dać ochronę”. Można więc przyjąć, że koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, które umożliwią dalsze funkcjonowanie źródła. Kosztami podatkowymi są zarówno koszty, które pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z przychodami podatkowymi, jak również koszty pośrednie, których powiązanie z konkretnym przychodem nie jest możliwe, jednak dla prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa poniesienie ich jest uzasadnione.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

  • pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
  • nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
  • być właściwie udokumentowany.

Wydatki na naukę języka angielskiego nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ww. ustawy, a zatem w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.


Do stwierdzenia, czy wydatek poniesiony przez Wnioskodawcę na kurs języka angielskiego może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej, istotnym jest ustalenie:

  • czy taki wydatek związany jest z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i które mają z nią związek,
  • czy taki wydatek służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że Wnioskodawca od czerwca 2016 roku prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie oprogramowania, polegającą na analizie wymagań do systemów informatycznych, projektowaniu, implementacji i testowaniu oprogramowania oraz tworzeniu dokumentacji do systemów informatycznych. We wrześniu bieżącego roku Wnioskodawca rozpoczął kurs języka angielskiego. Obecnie współpracuje głównie z firmą X i aby poszerzyć krąg odbiorców konieczna jest biegła znajomość języka angielskiego. Jak wskazuje Wnioskodawca umiejętność posługiwania się językiem angielskim w mowie, czytaniu i pisaniu jest niezbędna aby nawiązać współpracę z międzynarodowymi korporacjami co bez znajomości języka angielskiego jest niemożliwe. Języki programowania są ściśle związane z językiem angielskim. Chcąc świadczyć swoje usługi Wnioskodawca musi coraz lepiej posługiwać się angielskim. Brak znajomości języka angielskiego w zakresie świadczonych usług przez Wnioskodawcę może spowodować nie tylko zmniejszenie możliwości świadczenia usług lecz nawet praktycznie to świadczenie usług uniemożliwić, a tym samym może utracić źródło przychodów.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawione informacje stwierdzić należy, że skoro chcąc świadczyć swoje usługi Wnioskodawca musi coraz lepiej posługiwać się angielskim, a poniesione wydatki na kształcenie językowe pozwolą osiągnąć przychód jak również zachować źródło przychodów, to wydatki te mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

Przy czym podkreślić należy, że ciężar wykazania związku poniesionych wydatków z działalnością gospodarczą oraz ich wpływu na wysokość osiągniętych przychodów spoczywa na podatniku, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii. Interpretację indywidualną wydaje się bowiem wyłącznie w oparciu o stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawiony przez Wnioskodawcę, natomiast w toku prowadzonego postępowania podatkowego lub kontrolnego właściwy organ prowadzi postępowanie dowodowe w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego, który rzeczywiście zaistniał.


W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za prawidłowe.


Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.


Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoja aktualność.


Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.