INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 grudnia 2019 r. (data wpływu 11 grudnia 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 7 lutego 2020 r. (data wpływu 14 lutego 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania przez Wnioskodawcę not korygujących do faktur nie zawierających obowiązkowego oznaczenia w postaci zapisu „mechanizm podzielonej płatności” – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania przez Wnioskodawcę not korygujących do faktur nie zawierających obowiązkowego oznaczenia w postaci zapisu „mechanizm podzielonej płatności”. Wniosek uzupełniono w dniu 14 lutego 2020 r. o poświadczony notarialnie odpis upoważnienia dla osoby podpisanej pod wnioskiem.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina Miasto (…) (dalej: Wnioskodawca lub Miasto) jest zarejestrowana jako podatnik podatku od towarów i usług. Miasto będąc podatnikiem podatku od towarów i usług składa do właściwego urzędu skarbowego deklaracje VAT-7.

W dniu 1 lipca 2018 r. ustawą z 15 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa) oraz niektórych innych usług zostały wprowadzone nowe przepisy podatku od towarów i usług dotyczące stosowania mechanizmu podzielonej płatności.

Pierwotnie stosowanie mechanizmu podzielonej płatności było dobrowolne. Natomiast począwszy od 1 listopada 2019 r. ustawą z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw został wprowadzony obowiązek stosowania tej metody w odniesieniu do dostaw usług i towarów określonych w załączniku nr 15 u.p.t.u. do transakcji powyżej 15.000,00 zł brutto (art. 108a ust. 1a u.p.t.u.). W konsekwencji wprowadzenia tych zmian nałożone zostały obowiązki na nabywcę i na sprzedawcę. Sprzedawca, którego sprzedaż spełnia powyższe warunki, ma obowiązek wystawienia specjalnej faktury w trybie art. 106e ust. 1 pkt 18a u.p.t.u. oraz obowiązek przyjęcia płatności w metodzie podzielonej płatności. Niezastosowanie się do wymogu dokonania płatności przy użyciu mechanizmu podzielonej płatności wiąże się z sankcjami.

Sankcje te są następujące:

  1. nabywca ponosi solidarną odpowiedzialność ze zbywcą,
  2. organ podatkowy nakłada dodatkowe zobowiązanie podatkowe,
  3. nabywca może ponieść odpowiedzialność karno-skarbową,
  4. nabywca nie może zaliczyć kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od wartości zapłaconej faktury.

Miasto prowadząc działalność gospodarczą nabywa towary i usługi. Na potwierdzenie tych transakcji sprzedawca zobowiązany jest do wystawienia na rzecz nabywcy faktur w trybie art. 106a ustawy. W sytuacji gdy podatnik dokonuje sprzedaży towarów czy usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy i spełniających pozostałe warunki do zastosowania mechanizmu podzielonej płatności (dalej: MPP), to począwszy od dnia 1 listopada 2019 r. ma obowiązek zamieszczenia na tej fakturze informacji o treści „mechanizm podzielonej płatności”.

W obrocie gospodarczym mogą się zdarzać takie sytuacje gdy sprzedawca przez błąd nie oznaczy faktury koniecznym dopiskiem. Wówczas podatnik będzie miał możliwość jej poprawienia poprzez wystawienia faktury korygującej. Przed wystawieniem faktury korygującej sprzedawca powinien przede wszystkim poinformować nabywcę, że wystawił fakturę bez wymaganego oznaczenia, tak żeby przekazać nabywcy brakującą na fakturze informację, że nabywca powinien zapłacić za fakturę w podzielonej płatności. Informacja ta może być przekazana w dowolnej formie i w dowolny sposób. Należy podkreślić, że sprzedawca tak czy inaczej będzie miał obowiązek poprawienia faktury wystawionej bez wymaganego oznaczenia, faktura bez tego oznaczenia jest bowiem fakturą wystawioną wadliwie, niezgodnie z dodanym z dniem 11 listopada 2019 r. w art. 106e w ust. 1 pkt 18a ustawy.

Natomiast nabywca faktury bez tego oznaczenia będzie mógł błąd ten naprawić wystawiając notę korygującą.

Sankcje za błędnie wystawioną fakturę zostaną także zniesione jeżeli pomimo braku stosownego oznaczenia, nabywca zapłaci za fakturę w podzielonej płatności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z wejściem w życie z dniem 1 listopada 2019 r. nowych przepisów dotyczących obowiązkowego stosowania mechanizmu podzielonej płatności w stosunku do towarów i usług wyszczególnionych w załączniku nr 15 do u.p.t.u. gdy kwota należności jest równa lub przekroczy wartość sprzedaży 15.000 zł brutto, nabywca może sam dokonać poprawy wadliwie wystawionych przez sprzedawcę faktur, wystawiając do nich noty korygujące?

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji gdy nabywca otrzyma wystawioną fakturę bez obowiązkowego oznaczenia w postaci zapisu „mechanizm podzielonej płatności (pkt 18a)”, nabywca będzie miał możliwość naprawienia tego błędu poprzez wystawienie noty korygującej.

W uzasadnieniu do projektu ustawy u.p.t.u. Minister Finansów informował, że jeżeli sprzedawca przez błąd nie oznaczy faktury koniecznym dopiskiem (MPP) wówczas będzie mógł naprawić swoje uchybienie i uniknąć sankcji. W tym celu powinien przede wszystkim poinformować nabywcę, że wystawił fakturę bez wymaganego oznaczenia i wystawić fakturę korygującą. Minister zaznaczył także, że nie ma przeciwskazań, żeby fakturę poprawił nabywca poprzez wystawienie noty korygującej.

W obiegu prawnym wprowadzone są dwa dokumenty, za pomocą których dokonuje się zmian w wystawionych i wprowadzonych do obiegu fakturach VAT. Są to:

  • faktura korygująca, wystawiana przez sprzedawcę towarów lub usług,
  • nota korygująca, wystawiana przez nabywcę towarów lub usług.

Nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę lub fakturę korygującą, zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji, wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi (z pewnymi wyjątkami), może wystawić fakturę nazwaną notą korygującą (art. 106k u.p.t.u.).

Prawo do wystawienia noty przysługuje każdemu nabywcy towaru lub usługi, który otrzymał fakturę zawierającą błędy, także temu, który nie jest podatnikiem VAT.

Nota korygująca jest dokumentem, którego podstawą wystawienia są pomyłki w jakiejkolwiek informacji dotyczącej głównie sprzedawcy albo nabywcy lub oznaczenia towaru czy usługi.

Zgodnie z art. 106k ust. 1 ustawy o VAT, nabywca, który otrzymał fakturę zawierającą błędy z wyjątkiem pomyłek w zakresie danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 8-15 ustawy, może wystawić fakturę nazywaną notą korygującą.

W szczególności są to: błędnie wpisany adres, numer NIP, nazwa którejś ze stron, pomyłka w określeniu daty sprzedaży, daty wystawienia i numeru kolejnego faktury albo numeru z klasyfikacji statystycznej. Jeżeli w wyniku wystawienia noty korygującej nastąpi jednak całkowita zmiana podmiotu wskazanego jako nabywca towarów (usług), to podatnik, mając tak udokumentowane nabycie oraz wadliwą notę korygującą całkowicie zmieniającą dane nabywcy, pozbawiony jest prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wskazanego w tej fakturze (interpretacja Naczelnika Urzędu Skarbowego w Polkowicach z 21 stycznia 2005 r., nr PP.443/87/04).

Notą korygującą poprawia się zatem jedynie treści formalne faktury, czyli te, które nie wiążą się z prawem do rozliczenia podatku od towarów i usług, przy czym jedną notą można poprawić nawet kilka błędów zawartych w fakturze – wyrok WSA z 11 stycznia 2007 r., sygn. akt I SA/Po 1017/06.

Noty korygującej nie można wystawić w przypadku stwierdzenia pomyłki w którejś z pozycji danych faktury dotyczących:

  • jednostki miary i ilości sprzedanych towarów lub rodzaju wykonanych usług,
  • ceny jednostkowej towaru lub usługi bez kwoty podatku (ceny jednostkowej netto),
  • wartości sprzedanych towarów lub wykonanych usług bez kwoty podatku (wartości sprzedaży netto),
  • stawki podatku.
  • sumy wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatkowe i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.
  • kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku,
  • wartości sprzedaży towarów lub wykonanych usług wraz z kwotą podatku (wartości sprzedaży brutto), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatkowych lub zwolnionych od podatku, lub niepodlegających opodatkowaniu,
  • kwoty należności ogółem wraz z należnym podatkiem, wyrażonej cyframi i słownie.

W celu dokonania zmian w zapisie w ww. pozycjach faktury, tzn. w danych ważnych od strony merytorycznej, należy wystawić fakturę korygującą.

Przepisy w zakresie VAT nie określają terminu wystawienia noty korygującej. Podatnik może zatem wystawiać noty korygujące i dokonywać wszelkich zmian dotyczących rozliczeń podatku do momentu upływu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Nota korygująca powinna być oznaczona wyrazami NOTA KORYGUJĄCA oraz zawierać co najmniej:

  • datę jej wystawienia i kolejny numer,
  • imiona i nazwiska albo nazwy bądź nazwy skrócone wystawcy noty i wystawcy faktury albo faktury korygującej oraz ich adresy i numery identyfikacji podatkowej,
  • dane zawarte w fakturze, której dotyczy nota korygująca (chodzi tu o dane takie jak: imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy, numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, dzień, miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”, względnie miesiąc i rok dokonania sprzedaży w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym,
  • wskazanie treści korygowanej informacji oraz treści prawidłowej.

Podmiot sporządzający notę korygującą przesyła ją wystawcy faktury (faktury korygującej) wraz z kopią. Jeżeli wystawca faktury (faktury korygującej) zaakceptuje treść noty, potwierdza ją podpisem osoby uprawnionej do wystawiania faktury, a kopię odsyła wystawcy noty.

Zatem zdaniem Wnioskodawcy wskazówki dla przedsiębiorców są oczywiste.

Jeżeli płatnicy podatku od towarów i usług zapomną wpisać na fakturze „mechanizm podzielonej płatności” to powinni szybko skontaktować się z nabywcą i ustalić z nim, że mimo tego braku zapłata powinna nastąpić w mechanizmie podzielonej płatności. Sprzedawca może oczywiście wystawać korektę do tej faktury ale nie ma też przeszkód by taką fakturę skorygował notą korygującą nabywca.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Ilekroć w ustawie jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki).

Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

W praktyce zdarzają się jednakże sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji ustawodawca wskazuje na obowiązek skorygowania takiej faktury przez wystawienie faktury korygującej.

Zasady dotyczące wystawiania faktur oraz faktur korygujących zostały określone w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług. Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.

Stosownie do treści art. 106e ust. 1 ustawy, faktura powinna zawierać:

  1. datę wystawienia;
  2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
  3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
  4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
  5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
  6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
  7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
  8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
  9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
  10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
  11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
  12. stawkę podatku;
  13. sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
  14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
  15. kwotę należności ogółem;
  16. w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
    1. obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1, lub
    2. w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty
    – wyrazy „metoda kasowa”;
  17. w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 – wyraz „samofakturowanie”;
  18. w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi – wyrazy „odwrotne obciążenie”;
  • 18a) w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy – wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”;

(…).

W przypadku stwierdzenia, że podatnik wystawił fakturę z naruszeniem ust. 1 pkt 18a, naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-skarbowego ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty podatku przypadającej na dostawę towarów lub świadczenie usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy, wykazanej na tej fakturze. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania podatkowego nie ustala się (art. 106e ust. 12 ustawy).

Przepisu ust. 12 nie stosuje się, jeżeli zapłata kwoty odpowiadającej kwocie podatku przypadającej na dostawę towarów lub świadczenie usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy, wykazanej na fakturze, została dokonana z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności – art. 106e ust. 13 ustawy.

Na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

  1. udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
  2. udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
  3. dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
  4. dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
  5. podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

– podatnik wystawia fakturę korygującą.

W myśl art. 106j ust. 2 ustawy, faktura korygująca powinna zawierać:

  1. wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;
  2. numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
    1. określone w art. 106e ust. 1 pkt 1–6,
    2. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
  3. przyczynę korekty;
  4. jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
  5. w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.

Natomiast zgodnie z art. 106k ust. 1 ustawy, nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę zawierającą pomyłki, z wyjątkiem pomyłek w zakresie danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 8–15, może wystawić fakturę nazywaną notą korygującą.

Stosownie do art. 106k ust. 2 ustawy, faktura, o której mowa w ust. 1, wymaga akceptacji wystawcy faktury.

Na podstawie art. 106k ust. 3 ustawy, faktura, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać:

  1. wyrazy „NOTA KORYGUJĄCA”;
  2. numer kolejny i datę jej wystawienia;
  3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy i numer za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, a także numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej;
  4. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura, o której mowa w ust. 1, określone w art. 106e ust. 1 pkt 1–6;
  5. wskazanie treści korygowanej informacji oraz treści prawidłowej.

W myśl art. 106k ust. 4 ustawy, przepisy ust. 1–3 nie naruszają przepisów dotyczących wystawiania faktur korygujących.

Jak wynika z powyższych regulacji, fakturę korygującą wystawia się w przypadku udzielenia rabatów, obniżek cen, zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, a także zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu (zwrotu całości lub części należności) oraz w sytuacji, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Zatem, jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Z kolei noty korygujące mogą zostać wystawione przez nabywcę towaru lub usługi, w przypadku, gdy otrzymał on fakturę lub fakturę korygującą zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi (z wyjątkiem pomyłek w pozycjach faktury określonych w art. 106e ust. 1 pkt 8-15 ustawy).

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Miasto) jest zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług. Miasto będąc podatnikiem podatku od towarów i usług składa do właściwego urzędu skarbowego deklaracje VAT-7.

Począwszy od 1 listopada 2019 r. ustawą z 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw został wprowadzony obowiązek stosowania metody podzielonej płatności w odniesieniu do dostaw usług i towarów określonych w załączniku nr 15 do ustawy do transakcji powyżej 15.000,00 zł brutto (art. 108a ust. 1a ustawy). W konsekwencji wprowadzenia tych zmian nałożone zostały obowiązki na nabywcę i na sprzedawcę. Sprzedawca, którego sprzedaż spełnia powyższe warunki, ma obowiązek wystawienia specjalnej faktury w trybie art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy oraz obowiązek przyjęcia płatności w metodzie podzielonej płatności.

Miasto prowadząc działalność gospodarczą nabywa towary i usługi. Na potwierdzenie tych transakcji sprzedawca zobowiązany jest do wystawienia na rzecz nabywcy faktur w trybie art. 106a ustawy. W sytuacji gdy podatnik dokonuje sprzedaży towarów czy usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy i spełniających pozostałe warunki do zastosowania mechanizmu podzielonej płatności, to począwszy od dnia 1 listopada 2019 r. ma obowiązek zamieszczenia na tej fakturze informacji o treści „mechanizm podzielonej płatności”.

W obrocie gospodarczym mogą się zdarzać takie sytuacje gdy sprzedawca przez błąd nie oznaczy faktury koniecznym dopiskiem. Przed wystawieniem faktury korygującej sprzedawca powinien przede wszystkim poinformować nabywcę, że wystawił fakturę bez wymaganego oznaczenia, tak żeby przekazać nabywcy brakującą na fakturze informację, że nabywca powinien zapłacić za fakturę w podzielonej płatności. Informacja ta może być przekazana w dowolnej formie i w dowolny sposób. Należy podkreślić, że sprzedawca tak czy inaczej będzie miał obowiązek poprawienia faktury wystawionej bez wymaganego oznaczenia, faktura bez tego oznaczenia jest bowiem fakturą wystawioną wadliwie, niezgodnie z dodanym z dniem 11 listopada 2019 r. w art. 106e w ust. 1 pkt 18a ustawy. Natomiast nabywca faktury bez tego oznaczenia będzie mógł błąd ten naprawić wystawiając notę korygującą.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca ma wątpliwości dotyczące wystawiania not korygujących do błędnie wystawionych przez sprzedawcę faktur dotyczących nowych przepisów obowiązkowego stosowania mechanizmu podzielonej płatności w stosunku do towarów i usług wyszczególnionych w załączniku nr 15 do ustawy gdy kwota należności jest równa lub przekroczy wartość sprzedaży 15.000 zł brutto.

Wnioskodawca uważa, że w sytuacji gdy otrzyma wystawioną fakturę bez obowiązkowego oznaczenia w postaci zapisu „mechanizm podzielonej płatności (pkt 18a)”, będzie miał możliwość naprawienia tego błędu poprzez wystawienie noty korygującej.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów faktura dotycząca transakcji objętej obligatoryjnym mechanizmem podzielonej płatności powinna zawierać wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”. Oznaczenie takie stanowi informację dla nabywcy, że dana faktura, z uwagi na przedmiot transakcji, jak i kwotę, powinna zostać zapłacona z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

Brak umieszczenia na wystawianej fakturze oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” wiąże się z nałożeniem na podatnika, który wystawił fakturę, sankcji w wysokości 30% kwoty podatku wykazanego na fakturze.

Jeżeli więc sprzedawca omyłkowo nie oznaczy faktury koniecznym dopiskiem, wówczas w interesie wystawcy faktury będzie poinformowanie nabywcy, że wystawił fakturę bez wymaganego oznaczenia, a także o obowiązku zapłaty przez nabywcę w mechanizmie podzielonej płatności. Informację tę sprzedawca może przekazać nabywcy w dowolnej formie i w dowolny sposób, nawet przed wystawieniem faktury korygującej.

Należy zaznaczyć, że sprzedawca tak czy inaczej ma obowiązek skorygowania faktury wystawionej wadliwie, czyli bez wymaganego oznaczenia. Fakturę może też poprawić nabywca notą korygującą.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że obowiązek zapłaty należności z faktury w mechanizmie podzielonej płatności nie jest uzależniony od tego, czy na fakturze zawarto specjalne oznaczenie. Zatem nawet jeżeli sprzedawca nie dopełnił obowiązku i nie oznaczył odpowiednio faktury, nabywca i tak ma obowiązek zapłaty kwoty należności za towary lub usługi z załącznika nr 15, jeżeli kwota z faktury jest wyższa niż 15.000 zł brutto, w mechanizmie podzielonej płatności.

Nabywca musi weryfikować przedmiot i wartość transakcji, bowiem to on inicjuje płatność i odpowiada za wybór formy płatności.

Zatem, z powyższego wynika, że jeżeli istnieje obowiązek zapłaty z tytułu dostawy towarów bądź świadczenia usług przy zastosowaniu mechanizmu podzielonej płatności, to wystawiona faktura dokumentująca te transakcje powinna zawierać zapis „mechanizm podzielonej płatności”. W sytuacji gdy takiego zapisu brakuje, to nabywca może taką fakturę skorygować poprzez wystawienie noty korygującej.

Reasumując, w związku z wejściem w życie z dniem 1 listopada 2019 r. nowych przepisów dotyczących obowiązkowego stosowania mechanizmu podzielonej płatności w stosunku do towarów i usług wyszczególnionych w załączniku nr 15 do ustawy gdy kwota należności jest równa lub przekroczy wartość sprzedaży 15.000 zł brutto, w sytuacji gdy faktura dokumentująca te czynności nie zawiera zapisu „mechanizm podzielonej płatności”, Wnioskodawca może sam dokonać poprawy wadliwie wystawionych przez sprzedawcę faktur, wystawiając do nich noty korygujące.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
  3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.