INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 4 kwietnia 2020 r. (data wpływu 27 kwietnia 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wpisywania na fakturze adnotacji „mechanizm podzielonej płatności” – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2020 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wpisywania na fakturze adnotacji „mechanizm podzielonej płatności”.

We wniosku przedstawiono następujący zaistniały stan faktyczny:

Spółka .. sp. z o.o. z siedzibą w … (dalej: Spółka lub Podatnik) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).

Podstawową działalnością Spółki jest działalność związana z dostawą wody i odprowadzaniem ścieków. Spółka wykonuje również prace wymienione w Załączniku nr 15 Ustawy, których kwota przekracza 15 tys. złotych oraz takie, których kwota nie przekracza 15 tys. złotych. Spółka, z tytułu wykonywanych usług, wystawia faktury dla odbiorców indywidualnych oraz podmiotów gospodarczych stosując uregulowania Ustawy. Spółka - na wystawianych fakturach - umieszcza następujące dane:

  1. datę wystawienia;
  2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
  3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
  4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku VAT;
  5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku VAT lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z wyjątkiem sytuacji gdy faktura jest wystawiana na podmiot, który nie jest podatnikiem podatku VAT;
  6. datę dostawy towarów lub datę wykonania usługi;
  7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
  8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
  9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
  10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
  11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
  12. stawkę podatku;
  13. sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
  14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
  15. kwotę należności ogółem;

a także dodatkowe dane dotyczące rozliczeń, w tym:

  • termin płatności;
  • sposób zapłaty;
  • numer rachunku bankowego;
  • dane kontaktowe Spółki;
  • miejsce wystawienia faktury;
  • informację, iż rachunek bankowy wykazany na fakturze jest rachunkiem przyporządkowanym do rachunku wykazanego w ujednoliconym rejestrze podatników VAT.

Spółka na każdej wystawionej fakturze, z wyjątkiem faktur za wodę i kanalizację, umieszcza zapis: „mechanizm podzielonej płatności”. Podatnik wpisuje „mechanizm podzielonej płatności” niezależnie od tego: czy faktura dotyczy usług zawartych w Załączniku nr 15 do Ustawy jak również innych usług oraz bez względu na to czy odbiorcą jest podmiot gospodarczy czy osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Pytanie Spółki dotyczy tego:

  • czy „mechanizm podzielonej płatności” należy wpisywać wyłącznie w sytuacji gdy taki obowiązek wynika z uregulowań Ustawy?
  • czy też - tak jak obecnie sporządza faktury Spółka - można wpisywać „mechanizm podzielonej płatności” na każdej fakturze także w sytuacji gdy takiego obowiązku ustawowego nie ma?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W opinii Spółki, wpisywanie na każdej fakturze zapisu: „mechanizm podzielonej płatności”, niezależnie od tego czy faktura jest wystawiana za usługi podlegające pod obowiązkowy split payment czy też nie oraz niezależnie od podmiotu, któremu wystawiana jest faktura jest praktyką prawidłową. Żaden przepis Ustawy nie zakazuje umieszczania zapisu „mechanizm podzielonej płatności” na fakturze, w sytuacji gdy nie ma takiego obowiązku.

Zgodnie z przepisem art. 106e ust. 1 pkt 18a) Ustawy w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - dalej: Prawo przedsiębiorców, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy faktura powinna zawierać wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”.

Z powyższego przepisu wynika, iż obowiązkowy zapis: „mechanizm podzielonej płatności” jest umieszczany w sytuacji gdy faktura:

  • wynosi powyżej 15 tys. zł brutto,
  • sprzedawca i odbiorca są podatnikami VAT,
  • sprzedaż dotyczy tzw. towarów i usług wrażliwych, wymienionych w załączniku nr 15 do Ustawy.

Takie stanowisko zostało zawarte także na stronach Ministra Finansów: https://www.podatki.gov.pl/vat/ bezpieczna-transakcja/mechanizm-podzielonej-platnosci-mpp/q-a-mpp/.

Minister Finansów uznał także, iż „Faktury na kwoty poniżej 15 tys. zł podlegają rozliczeniu na ogólnych zasadach, tzn. MPP w takim przypadku jest dobrowolny.” Dodatkowo na wyżej wymienionej stronie na pytanie podatnika:

„Czy można zawrzeć na fakturze adnotację „mechanizm podzielonej płatności” w przypadku wystawianych faktur na kwoty niższe niż 15 tys. zł. brutto, aby uniknąć negatywnych konsekwencji, jeśli okaże się, że faktura została wystawiona błędnie, np. zaniżono jej wartość?”

Minister Finansów udzielił następującej odpowiedzi:

„Tak, podatnik może umieścić na fakturze informację o MPP, nawet jeśli wartość brutto tej faktury nie przekracza 15 tys. zł. Przepisy regulujące zakres danych na fakturze określają elementy konieczne do zamieszczenia. Podatnik może oprócz nich zamieścić również inne informacje, co nie stanowi naruszenia przepisów „fakturowych”. Również z punktu widzenia kodeksu karnego skarbowego faktura zawierająca, oprócz elementów koniecznych, dodatkowe informacje, nie jest fakturą wadliwą.”

Powyższe potwierdza stanowisko Spółki na temat możliwości umieszczania zapisu: „mechanizm podzielonej płatności” na każdej wystawianej przez nią fakturze (Spółka wystawia tak faktury z wyjątkiem faktur za wodę i kanalizację). Takie postępowanie Spółki nie naraża jej na ewentaulne negatywne konsekwencje braku odpowiednich danych na fakturze w sytuacji gdy przedmiotowy zapis jest obowiązkowy. W przypadku gdy zapis nie jest obowiązkowy to „mechanizm podzielonej płatności” umieszczony przez Spółkę na fakturze będzie stanowić dodatkowy jej element, podobnie jak inne elementy faktury wymienione w stanie faktycznym, np. dane dotyczące płatności.

Zapis „mechanizm podzielonej płatności” umieszczany na fakturach będzie stanowić dla kupującego informację, iż Spółka stosuje split payment i chce aby nabywca jej usług jej też tak zapłacił.

W przypadku braku takiej zapłaty ze strony nabywcy usługi, w przypadku gdy jednocześnie usługa nie została wymieniona w Załączniku nr 15 do Ustawy lub też kwota brutto faktury nie przekracza 15 tys. zł. nie będzie powodować żadnych negatywnych konsekwencji dla nabywcy. W przypadku gdy nabywcą jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej zapis: „mechanizm podzielonej płatności” nie będzie się wiązać z żadnymi dodatkowymi obowiązkami po stronie kupującego, gdyż split payment nie dotyczy osób fizycznych, niebędących podatnikami podatku VAT.

W konsekwencji należy uznać, iż wpisywanie adnotacji: „mechanizm podzielonej płatności” przez podatnika na każdej wystawianej przez niego fakturze nie jest zakazane i stanowi:

  • wypełnienie przez Spółkę nałożonych na nią obowiązków w zakresie prawidłowych danych umieszczanych na fakturze - w przypadku gdy taki obowiązek wynika z Ustawy o VAT;
  • dodatkowy, nieobowiązkowy, element faktury - w przypadku gdy faktura dotyczy innych usług i towarów niż wymienione w Załączniku nr 15 do Ustawy o VAT bądź nie przekracza kwoty 15 tys. zł. brutto bądź jest wystawiona dla osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Ustawą z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z dnia 13 września 2019 r., poz. 1751) z dniem 1 listopada 2019 r. wprowadzono m.in. nowy blok przepisów zawartych w rozdziale 1a w art. 108a-108e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018, poz. 2174, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 108a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą”, podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować mechanizm podzielonej płatności.

Natomiast w myśl art. 108a ust. 1a ustawy, przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności.

Podatnik obowiązany do wystawienia faktury, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 18a, jest obowiązany do przyjęcia płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności (art. 108a ust. 1b ustawy).

W myśl art. 108a ust. 2 ustawy – zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności polega na tym, że:

  1. zapłata kwoty odpowiadającej całości albo części kwoty podatku wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek VAT;
  2. zapłata całości albo części kwoty odpowiadającej wartości sprzedaży netto wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek bankowy albo na rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, dla których jest prowadzony rachunek VAT, albo jest rozliczana w inny sposób.

Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy – podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
  2. sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
  3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
  4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Zakres informacji jakie powinna zawierać faktura, wskazany został w art. 106e ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy, w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy - wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”.

Stosownie do art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2019 r., poz. 1292) dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy:

  1. stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
  2. jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.

Załącznik nr 15 do ustawy – stanowiący „Wykaz towarów i usług, o których mowa w art. 105a ust. 1, art. 106e ust. 1 pkt 18a, art. 108a ust. 1a oraz art. 108e ustawy” – zawiera zamkniętą listę towarów i usług, w przypadku których faktura dokumentująca ich dostawę lub świadczenie musi zawierać adnotację „mechanizm podzielonej płatności”.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że obowiązek wystawiania faktur z adnotacją „mechanizm podzielonej płatności” będzie istnieć, jeżeli łącznie spełnione będą trzy warunki, tj. faktura:

  • będzie wystawiana na kwotę należności ogółem (kwotę brutto) przekraczającą 15 000 zł lub jej równowartość (art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców);
  • będzie dokumentować dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy,
  • czynności będą dokonywane na rzecz podatnika.

Jednocześnie w myśl art. 106e ust. 12 i 13 ustawy, w przypadku stwierdzenia, że podatnik wystawił fakturę z naruszeniem ust. 1 pkt 18a, naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-skarbowego ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty podatku przypadającej na dostawę towarów lub świadczenie usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy, wykazanej na tej fakturze. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania podatkowego nie ustala się. Przepisu ust. 12 nie stosuje się, jeżeli zapłata kwoty odpowiadającej kwocie podatku przypadającej na dostawę towarów lub świadczenie usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy, wykazanej na fakturze, została dokonana z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że podstawową działalnością Spółki jest działalność związana z dostawą wody i odprowadzaniem ścieków. Spółka wykonuje również prace wymienione w Załączniku nr 15 Ustawy, których kwota przekracza 15 tys. złotych oraz takie, których kwota nie przekracza 15 tys. złotych. Spółka, z tytułu wykonywanych usług, wystawia faktury dla odbiorców indywidualnych oraz podmiotów gospodarczych stosując uregulowania ustawy. Spółka na każdej wystawionej fakturze, z wyjątkiem faktur za wodę i kanalizację, umieszcza zapis: „mechanizm podzielonej płatności”. Podatnik wpisuje „mechanizm podzielonej płatności” niezależnie od tego: czy faktura dotyczy usług zawartych w Załączniku nr 15 do ustawy jak również innych usług oraz bez względu na to czy odbiorcą jest podmiot gospodarczy czy osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy „mechanizm podzielonej płatności” należy wpisywać wyłącznie w sytuacji gdy taki obowiązek wynika z uregulowań ustawy czy też można wpisywać „mechanizm podzielonej płatności” na każdej fakturze także w sytuacji gdy takiego obowiązku ustawowego nie ma.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że obowiązek bezwzględnego stosowania mechanizmu podzielonej płatności wprowadzony przepisami obowiązującymi od dnia 1 listopada 2019 r. dotyczy wyłącznie konkretnych towarów i usług enumeratywnie wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy. Podkreślenia wymaga, że zapis art. 108a ust. 1a ustawy, wprowadza obowiązek zastosowania mechanizmu podzielonej płatności przy regulowaniu należności z faktury, w której wartość sprzedaży brutto przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów faktura dotycząca transakcji objętej obligatoryjnym mechanizmem podzielonej płatności powinna zawierać wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”. Oznaczenie takie stanowi informację dla nabywcy, że dana faktura, z uwagi na przedmiot transakcji, jak i kwotę, powinna zostać zapłacona z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

Zatem, w przypadku, gdy kwota należności ogółem stanowi kwotę przekraczającą 15 000 zł, z tytułu sprzedaży towarów w tym obejmujących towary wyszczególnione w załączniku nr 15 do ustawy o VAT będzie zachodził obowiązek wynikający z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy, tj. obowiązek umieszczenia przez Spółkę na fakturach dokumentujących dostawę tych towarów wyrazów „mechanizm podzielonej płatności”.

Wskazać w tym miejscu należy, że w przypadku, gdy na fakturze ujęte są zarówno towary lub usługi wskazane w załączniku nr 15 do ustawy, jak i inne towary i usługi, wówczas obowiązek stosowania mechanizmu podzielonej płatności dotyczyć będzie wyłącznie kwoty należności za towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że w art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT w sposób jednoznaczny wskazano kiedy na fakturze powinny być umieszczone wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że „wpisywanie na każdej fakturze zapisu: „mechanizm podzielonej płatności”, niezależnie od tego czy faktura jest wystawiana za usługi podlegające pod obowiązkowy split payment czy też nie oraz niezależnie od podmiotu, któremu wystawiana jest faktura jest praktyką prawidłową”, jest nieprawidłowe.

Jednocześnie odnosząc się do sytuacji gdy na fakturze umieszczono adnotację „mechanizm podzielonej płatności” mimo, że takiego obowiązku ustawowego nie ma, należy zauważyć, że przepisy regulujące zakres danych na fakturze określają elementy konieczne do zamieszczenia. Podatnik może oprócz tych elementów zamieścić również inne informacje, co nie stanowi naruszenia przepisów dotyczących wystawienia faktur.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
  3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.