INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 czerwca 2020 r. (data wpływu 8 czerwca 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności przekazania na cele prywatne samochodu osobowego w momencie jego wykupu z leasingu oraz opodatkowania sprzedaży samochodu osobowego po upływie 6 miesięcy - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2020 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w ww. zakresie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie wykonywania instalacji elektrycznych (kod PKD 43.21.Z.) na własny rachunek od 1986 r. Jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, płaci podatek liniowy w wysokości 19%, prowadzi księgowość w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W dniu …. lutego 2017 r. zawarł Umowę Leasingu operacyjnego, której przedmiotem był leasing samochodu osobowego - Audi A8 przeznaczonego na cele działalności gospodarczej. Umowa została zawarta na okres do dnia 31 stycznia 2020 r. i spełniała warunki określone w przepisach art. 23b ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przez cały okres trwania umowy pojazd był wykorzystywany wyłącznie dla celów działalności gospodarczej. 50% kwoty podatku VAT od czynszów leasingowych i innych wydatków związanych z eksploatacją tego samochodu było odliczane jako VAT naliczony. Comiesięczne raty leasingowe ujmowane były w kosztach działalności na podstawie otrzymywanych faktur w kwocie netto powiększonej o kwotę VAT niepodlegający odliczeniu. Zgodnie z warunkami przedmiotowej Umowy po jej zakończeniu Wnioskodawcy przysługiwało prawo wykupu przedmiotu leasingu za 1% jego wartości początkowej. Możliwość nabycia wynikała z odrębnej od Umowy leasingu - Umowy zobowiązującej do sprzedaży, która jest odrębną czynnością związaną z dostawą i niezwiązaną z samą umową leasingu. Wnioskodawca skorzystał z możliwości wykupu przedmiotu leasingu po zakończeniu umowy leasingowej. Faktura dokumentująca wykup została wystawiona na firmę w dniu 17 stycznia 2020 r. a pojazd został zarejestrowany w Starostwie Powiatowym. Po wykupie z leasingu samochód został przeznaczony na cele prywatne Wnioskodawcy, dlatego też faktura dokumentująca wykup nie została ujęta w kosztach podatkowych, ani w ewidencji środków trwałych a podatek naliczony wynikający z tej faktury nie został wykazany w deklaracji VAT-7 do pomniejszenia podatku należnego. Po upływie 6 miesięcy od momentu wykupu samochodu z leasingu Wnioskodawca zamierza go sprzedać.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

  1. Czy po zakończeniu umowy leasingu operacyjnego i wykupie samochodu osobowego od leasingodawcy z przeznaczeniem na prywatne cele osobiste, niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą przekazanie samochodu na cele osobiste nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT?
  2. Czy sprzedaż tego pojazdu po upływie 6 miesięcy nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy.


Zdaniem Wnioskodawcy, zarówno wykup na cele osobiste tego samochodu, jak i ewentualnie późniejsza jego sprzedaż (po okresie co najmniej sześciu miesięcy licząc od zakończenia miesiąca, w którym nastąpi moment wykupu) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Przekazanie na cele osobiste samochodu wykupionego z leasingu operacyjnego także nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem nie przysługiwało mi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia tego samochodu Nieodpłatne przekazanie towaru lub składnika majątku na cele prywatne przedsiębiorcy jest opodatkowane tak jak sprzedaż - pod warunkiem, że w stosunku do tego towaru lub składnika majątku podatnikowi przysługiwało w całości lub w części prawo do odliczenia VAT przy jego nabyciu. Ten warunek, w przedmiotowej sprawie nie został spełniony. Wobec powyższego, przekazanie na cele osobiste nie będzie w tym przypadku podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

Po upływie 6 miesięcy Wnioskodawca zamierza sprzedać przedmiotowy samochód. W związku z tym, że wykup samochodu był związany z przekazaniem na cele prywatne, a przekazanie nie jest związane z działalnością opodatkowaną, to samochód zostanie sprzedany z majątku prywatnego a sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na podstawie przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z treści cytowanego przepisu wynika zatem, że przekazanie na cele prywatne i sprzedaż przedmiotowego samochodu nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia.
  2. wszelkie darowizny

-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

W kontekście cytowanych przepisów w odniesieniu do przypadku Wnioskodawcy należy stwierdzić, że po wykupie z leasingu samochód nie był wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, więc w związku z tym brak było związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. W tej sytuacji Wnioskodawca nie korzystał z prawa odliczenia podatku naliczonego przy wykupie samochodu.

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast działalność gospodarcza, jak wynika z przepisów art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

Konkludując powyższe, dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy jest dokonywana przez podmiot mający status podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą bez względu na jej rezultat, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub usług.

Odnosząc sprawę Wnioskodawcy do cytowanych przepisów Wnioskodawca stwierdza, że dokonując sprzedaży samochodu z majątku osobistego nie działa on w charakterze podatnika podatku VAT a dokonywana czynność nie nosi znamion działalności gospodarczej w rozumieniu cytowanych powyżej przepisów art. 15 ust. 2. Zatem sprzedaż samochodu mającego status majątku osobistego będzie zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Takie samo stanowisko jak przedstawione powyżej, w analogicznych sprawach zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydając interpretacje w sprawach 0114-KDIP1-3.4012.488. 2019.2.KK z dnia 15.11.2019 r., 0112-KDIL1-1.4012.849.2018.1.MW z dnia 04.02.2019 r., 0111-KDIB3-3.4012.391.2019.3.PJ z dnia 11.12.2019 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej również ustawa lub ustawa o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
  2. wszelkie inne darowizny

-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Na podstawie art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…)

Przy czym dostawa towarów mieści się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 cyt. ustawy, który stanowi, że przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika z art. 15 ust. 2 ww. ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność powinna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy w stosunku do tej konkretnej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wykonywania instalacji elektrycznych na własny rachunek. Jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W dniu …. lutego 2017 r. zawarł Umowę Leasingu operacyjnego, której przedmiotem był leasing samochodu osobowego - Audi A8 przeznaczonego na cele działalności gospodarczej. Umowa została zawarta na okres do dnia 31 stycznia 2020 r. Przez cały okres trwania umowy pojazd był wykorzystywany wyłącznie dla celów działalności gospodarczej. 50% kwoty podatku VAT od czynszów leasingowych i innych wydatków związanych z eksploatacją tego samochodu było odliczane jako VAT naliczony. Comiesięczne raty leasingowe ujmowane były w kosztach działalności na podstawie otrzymywanych faktur w kwocie netto powiększonej o kwotę VAT niepodlegający odliczeniu. Zgodnie z warunkami przedmiotowej Umowy po jej zakończeniu Wnioskodawcy przysługiwało prawo wykupu przedmiotu leasingu za 1% jego wartości początkowej. Możliwość nabycia wynikała z odrębnej od Umowy leasingu - Umowy zobowiązującej do sprzedaży, która jest odrębną czynnością związaną z dostawą i niezwiązaną z samą umową leasingu. Wnioskodawca skorzystał z możliwości wykupu przedmiotu leasingu po zakończeniu umowy leasingowej. Faktura dokumentująca wykup została wystawiona na firmę w dniu 17 stycznia 2020 r. a pojazd został zarejestrowany w Starostwie Powiatowym. Po wykupie z leasingu samochód został przeznaczony na cele prywatne Wnioskodawcy, dlatego też faktura dokumentująca wykup nie została ujęta w kosztach podatkowych, ani w ewidencji środków trwałych a podatek naliczony wynikający z tej faktury nie został wykazany w deklaracji VAT-7 do pomniejszenia podatku należnego. Po upływie 6 miesięcy od momentu wykupu samochodu z leasingu Wnioskodawca zamierza go sprzedać.

Wątpliwości Zainteresowanego dotyczą kwestii, czy po zakończeniu umowy leasingu operacyjnego i wykupie samochodu osobowego od leasingodawcy z przeznaczeniem na prywatne cele osobiste, niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą przekazanie samochodu na cele osobiste nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

W myśl art. 7091 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145 z późn. zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”, przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin – art. 70916 Kodeksu cywilnego.

Leasing operacyjny jest umową, na podstawie której leasingobiorca nabywa jedynie prawo do korzystania z przedmiotu leasingu, a formą wynagrodzenia za powyższą usługę jest czynsz. W świetle ustawy o podatku od towarów i usług leasing operacyjny jest usługą. Po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu operacyjnego – jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy. Opcja wykupu samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu operacyjnego jest uprawnieniem, z którego leasingobiorca może skorzystać, ale nie musi. Zatem należy przyjąć, że wykup przedmiotu leasingu, także przed upływem okresu na jaki umowa obowiązuje, jest odrębną czynnością – dostawą towaru – niezwiązaną z samą umową leasingu.

Jednocześnie wskazać należy, że nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem, w tym części składowych. Przy czym w przypadku części składowych istotne jest, czy ich wymiana spowodowała trwały wzrost wartości samochodu.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Ponadto zauważyć należy, że z powołanych wcześniej przepisów wynika, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca, po zakończeniu umowy leasingu, planuje wykupić przedmiot leasingu (samochód osobowy). Przy czym, po wykupie Wnioskodawca nie będzie wykorzystywać tego samochodu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w związku z tym jego nabycie nie będzie związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. W momencie wykupu z leasingu przedmiotowy samochód Wnioskodawca przeznaczy na cele osobiste, niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że czynność przekazania przez Wnioskodawcę samochodu osobowego na cele prywatne, w momencie jego wykupu z leasingu, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wskazać bowiem należy, że w przedmiotowej sprawie, przy nabyciu (wykupie) samochodu osobowego Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Tym samym w analizowanym przypadku art. 7 ust. 2 ustawy nie będzie miał zastosowania z uwagi na niespełnienie przez Wnioskodawcę wskazanych w nim warunków. W konsekwencji, czynność przekazania samochodu osobowego na cele prywatne w momencie jego wykupu z leasingu, będzie stanowić działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania. Tym samym z tytułu wykupu samochodu osobowego z leasingu oraz przeznaczenia na cele prywatne Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozliczenia podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należało uznać za prawidłowe.


Ponadto, przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest ustalenie, czy sprzedaż tego pojazdu po upływie 6 miesięcy nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do przedmiotowych wątpliwości wskazać należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zasadne zatem jest wyłączenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych ustaleń należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając towar (np. samochód) działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu ruchomościami (np. samochodami), która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży samochodu, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług handlu samochodami. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem biorąc pod uwagę okoliczności przedmiotowej sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku Wnioskodawca dokonując sprzedaży samochodu osobowego po upływie 6 miesięcy wykupionego uprzednio z leasingu nie będzie działał w charakterze podatnika, a przedmiotowa czynność nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Jak wynika z okoliczności sprawy, samochód osobowy po zakończeniu umowy leasingu zostanie wykupiony przez Wnioskodawcę na cele prywatne (Wnioskodawca nie będzie odliczał podatku naliczonego z faktury dokumentującej wykup samochodu) i nie będzie wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Sprzedaż przez Wnioskodawcę przedmiotowego samochodu osobowego stanowić zatem będzie zwykłe wykonywanie prawa własności. Tym samym Wnioskodawca dokona sprzedaży samochodu, stanowiącego jego majątek prywatny, korzystając z przysługującego mu prawa do rozporządzenia własnym majątkiem. W konsekwencji, planowana sprzedaż samochodu osobowego nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca w związku ze sprzedażą samochodu osobowego nie będzie działał w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a sprzedaż przedmiotowego samochodu osobowego nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy, lecz w ramach zarządu majątkiem osobistym.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
  3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.