INTERPRETACJA INDYWIDUALNA


Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) oraz zgodnie z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2020 r. sygn. akt I FSK 1545/17 (data wpływu 3 czerwca 2020 r.) oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 97/17 (data wpływu prawomocnego orzeczenia 30 lipca 2020 r.) stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 lipca 2016 r. (data wpływu 29 lipca 2016 r.), uzupełnionym w dniu 21 września 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego związanego z poniesieniem wydatków eksploatacyjnych i nabyciem paliwa do samochodu marki … i obowiązku złożenia informacji na druku VAT-26 w przypadku wpłaty zaliczki na ten pojazd oraz obowiązku dokonania aktualizacji ww. informacji w sytuacji zmiany numeru rejestracyjnego tego pojazdu – jest prawidłowe.


UZASADNIENIE


W dniu 29 lipca 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 21 września 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego związanego z poniesieniem wydatków eksploatacyjnych i nabyciem paliwa do samochodu marki … i obowiązku złożenia informacji na druku VAT-26 w przypadku wpłaty zaliczki na ten pojazd oraz obowiązku dokonania aktualizacji ww. informacji w sytuacji zmiany numeru rejestracyjnego tego pojazdu.


Dotychczasowy przebieg postępowania.


W dniu 25 października 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, wydał interpretację indywidualną nr ITPP2/4512-528/16-1/AD, w której uznał stanowisko Strony w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego związanego z poniesieniem wydatków eksploatacyjnych i nabyciem paliwa do samochodu marki VW i obowiązku złożenia informacji na druku VAT-26 w przypadku wpłaty zaliczki na ten pojazd oraz obowiązku dokonania aktualizacji ww. informacji w sytuacji zmiany numeru rejestracyjnego tego pojazdu za nieprawidłowe.

Strona na interpretacje przepisów prawa podatkowego z dnia 25 października 2016 r. nr ITPP2/4512-528/16-1/AD złożyła pismem z dnia 8 listopada 2016 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, pismem z dnia 1 grudnia 2016 r. znak: ITPP2/4512-528/16-2/AD stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Strona na interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia z dnia 25 października 2016 r. nr ITPP2/4512-528/16-1/AD złożyła skargę w dniu 13 grudnia 2016 r. (data nadania.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 97/17 uchylił zaskarżoną interpretację.

Sąd wskazał, że „(…) przepisy u.p.t.u. nie określają sposobu, w jaki podatnik ma zapewnić w swojej firmie wyeliminowanie użytku prywatnego używanych w niej pojazdów samochodowych dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Przepis wymaga stworzenia takich mechanizmów i wprowadzenie takich zasad używania pojazdów, które zapewnią wykorzystanie ich wyłącznie w działalności gospodarczej podatnika (…)”. Na potwierdzenie swego stanowiska Sąd powołał wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych z dnia 16 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 1203/14, z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt. I SA/Po 898/15, z dnia 17 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 880/15 i z dnia 2 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Po 580/16. Stwierdził, że „(…) działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności przedsiębiorstwa i sposobu używania dla jego celów pojazdów. Określone przez podatnika zasady używania pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku tych pojazdów (…)”.

W ocenie Sądu, stanowisko organu w przedstawionych okolicznościach faktycznych nie było uzasadnione.

Sąd zaznaczył, że „(…) potencjalnej możliwości wykorzystania pojazdu do celów innych niż związane z działalnością gospodarczą podatnika nie da się całkowicie wyeliminować. Okoliczność ta nie może jednak stanowić podstawy odmowy dokonania odliczenia. Zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 u.p.t.u. pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli sposób ich wykorzystania zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, wyklucza ich użycie do celów prywatnych. Ustawa z 2004 roku o podatku od towarów i usług nie reguluje w jaki sposób podatnik ma zapewnić wyeliminowanie użytku prywatnego używanych w firmie pojazdów samochodowych dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Przepis wymaga stworzenie takich mechanizmów i wprowadzenie takich zasad używania pojazdów, które w możliwie największym stopniu zapewnią wykorzystanie ich wyłącznie w działalności gospodarczej podatnika. Możliwość zastosowania art. 86a u.p.t.u. nie może być uzależniona od jedynie „potencjalnej” możliwości wykorzystania samochodu dla celów niezwiązanych z prowadzoną działalnością podatnika, ponieważ przyjęcie takiej argumentacji spowodowałaby, iż przepis art. 86a ust. 4 pkt 1 u.p.t.u. byłby przepisem martwym (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 2 lutego 2017 r. sygn. I SA/Po 580/16).

Podatnik w celu zastosowania normy art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a u.p.t.u. winien stworzyć takie mechanizmy i wprowadzić takie zasady używania pojazdów, które uzasadnią stwierdzenie, że pojazdy te będą wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej podatnika. Wnioskodawca w tym zakresie powołał się na planowany sposób eksploatacji pojazdu i wskazał m.in. na ustalone przez niego w regulaminie zasady używania pojazdu, wykluczające jego użycie do celów prywatnych. Skarżący opisał gdzie pojazd jest przechowywany i w jaki sposób zabezpieczono brak możliwości jego użycia poza prowadzoną ewidencją. Jednocześnie skarżący wskazał, że przedmiotowy samochód służy do podróży służbowych, których termin uzgadniany jest z wyprzedzeniem z kontrahentami, na potwierdzenie których sporządzana jest korespondencja mailowa. Skarżący podkreśli, że cel wyjazdu wpisywany jest w ewidencję, a fakt konkretnego wyjazdu zawsze możliwy jest do potwierdzenia przez weryfikację odległości „do i z” miejsca docelowego i kontakt ze stroną, do której odbywał się wyjazd służbowy (…)”.

W ocenie Sądu, okoliczności te nie wyłączają uznania, że sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, wyklucza ich użycie do celów prywatnych (…)”.

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 97/17, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej złożył skargę kasacyjną z dnia 19 lipca 2017 r. nr 0110-KWR4.4022.22.2017.RB do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2020 r., sygn. I FSK 1545/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu interpretacyjnego.

Sąd stwierdził miedzy innymi, że „(…) w orzecznictwie nie kwestionuje się pełnego odliczenia w przypadkach wykorzystywania w celach realizacji zadań służbowych pojazdów samochodowych, nawet w razie ich parkowania w miejscu zamieszkania, jak to ma miejsce na przykład w odniesieniu do tzw. pracowników mobilnych. Przyjmuje się bowiem jednolicie, że samochód powierzony tzw. pracownikowi mobilnemu w celu realizacji zadań służbowych, w tym przejazdów do klientów oraz powrotu do miejsca zamieszkania, należy uznać za wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika w rozumieniu art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a) w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 u.p.t.u., o ile określone przez podatnika zasady jego używania, dodatkowo potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tego pojazdu ewidencją przebiegu pojazdu, wykluczają jego użycie do innych celów, niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Wykluczenie przez podatnika użycia pojazdów do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą może nastąpić poprzez wprowadzenie regulaminów, umów, zarządzeń wraz z podjęciem dodatkowych działań zabezpieczających ich wykonanie, przy czym działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności przedsiębiorstwa i sposobu używania dla jego celów pojazdów. Takie stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny wyraził między innymi w wyrokach: z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt I FSK 1809/15, z dnia 23 czerwca 2017 r., sygn. akt I FSK 2151/15, z dnia 9 listopada 2017 r., sygn. akt I FSK 234/16, z dnia 6 września 2018 r., sygn. akt I FSK 1531/16 (…)”.

W dniu 30 lipca 2020 r. do tut. organu wpłynął prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 97/17 wraz z aktami sprawy, uchylający zaskarżoną interpretację indywidualną.

W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wskutek powyższego, wniosek Strony wymaga ponownego rozpatrzenia przez tut. organ.


We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące stany faktyczne i zdarzenia przyszłe.


Od dnia 30 maja 1999 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą. Jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem działalności jest produkcja i sprzedaż hurtowa materiałów tekstylnych (pianek, materacy) oraz wyrobów medycznych. Odbiorcami usług są firmy krajowe i zagraniczne. W trakcie prowadzenia działalności, wyłącznie do celów związanych z działalnością, używa Pan samochodu osobowego zgodnie z umową leasingu operacyjnego. Umowa leasingu operacyjnego na samochód osobowy marki …. została zawarta w dniu 14 kwietnia 2016 r., natomiast pierwszy wydatek (faktura zaliczkowa) został poniesiony w dniu 20 kwietnia 2016 r. W związku z możliwością odliczenia pełnego podatku od towarów i usług złożył Pan w dniu 21 kwietnia 2016 r. do urzędu skarbowego informację o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej na druku VAT-26. Na druku tym nie figurował jeszcze numer rejestracyjny, bowiem samochód nie był jeszcze zarejestrowany oraz go Pan nie otrzymał. W dniu 30 czerwca 2016 r. złożył Pan do urzędu skarbowego aktualizację druku VAT-26 podając numer rejestracyjny auta, bowiem odebrał go razem z dowodem rejestracyjnym. Prowadzi Pan ewidencję przebiegu pojazdu dla celów podatku od towarów i usług.

W ramach działalności zatrudnia Pan pracowników. Są to pracownicy, którzy pracują na produkcji, jak również pracownicy (kierowcy) – 3 osoby. Kierowcy jeżdżą dużymi samochodami ciężarowymi, jak i mniejszymi samochodami znajdującymi się w firmie. Posiada Pan samochodowy ciężarowe …., ….. oraz mniejsze, jak …., …, czy też …., które są użytkowane w działalności przez pracowników do przewożenia towarów małych, czy też innych spraw związanych z działalnością.

W firmie nie udostępnia Pan samochodów prywatnie, ani też nie wynajmuje pracownikom, czy też innym firmom. Jeśli chodzi o samochód …, którego dotyczy interpretacja, to jeździ nim wyłącznie Pan (około 99%), czasami dyrektor finansowy (1%). Wszystkie wyjazdy tym samochodem są związane z działalnością gospodarczą. Wyklucza Pan używanie przedmiotowego samochodu do celów innych niż związanych z działalnością firmy. Nie posiada Pan nadajników GPS w autach firmowych (samochody ciężarowe mają tachografy), Jeśli chodzi o przedmiotowy samochód …, to nie ma on GPS-u. Jeździ nim Pan sam „w działalności gospodarczej”, tak więc nie montował żadnego GPS-u. Samochód … nie jest nikomu wypożyczany i nie będzie „dla celów prywatnych oraz na wynajem”. Jest garażowany na terenie firmy w garażu oraz przed hotelami, jeśli jest Pan w podróży. Dostęp wyłącznie do niego ma Pan. Porusza się Pan prywatnie samochodami, „gdzie są odliczenia mieszane (po 50%)” oraz samochodem żony. Wydatki eksploatacyjne dot. tego samochodu stanowią części zamienne, opony i drobne naprawy.


W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.


  • Czy w przypadku zmiany numeru rejestracyjnego pojazdu opisanego w opisie stanu faktycznego, bez zmiany sposobu wykorzystywania tego pojazdu, konieczna jest aktualizacja informacji, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy. To jest zdarzenie przyszłe bowiem w przyszłości będzie Pan zmieniał numer rejestracyjny samochodu?
  • Czy wpłata zaliczki na samochód, którego jeszcze Pan nie otrzymał, co opisał Pan wyżej, będzie skutkowała złożeniem VAT-26 aby móc odliczyć cały VAT z faktury z tego tytułu. Czy prawidłowo złożył Pan VAT-26 w terminie 7 dni od pierwszego wydatku. Na dzień składania ww. interpretacji samochód już Pan użytkuje?
  • Czy ma Pan prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup wydatków eksploatacyjnych oraz paliwa w 100% - dot ww. auta leasingowego?


Zdaniem Wnioskodawcy:


Stanowisko do pytania nr 1.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz 1054 z późn. zm. ), zwanej dalej ustawą, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Stosownie do art. 86a ust. 3 pkt 1 lit a) ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku gdy pojazdy samochodowo są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

W myśl art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika jeżeli sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Zgodnie z art. 86a ust. 12 ustawy, podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu mają obowiązek złożyć Naczelnikowi Urzędu Skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami.

Stosowne do art. 86a ust 14 ustawy o VAT, w przypadku zmiany wykorzystywania pojazdu samochodowego podatnik jest obowiązany do aktualizacji informacji, o której mowa w ust 12, najpóźniej przed dniem, w którym dokonuje tej zmiany.

W myśl art. 86a ust. 15 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi w drodze rozporządzenia wzór informacji o której mowa w ust. 12, uwzględniając potrzebę zawarcia w niej danych pozwalających na identyfikację pojazdu samochodowego, w szczególności marki, modelu pojazdu i jego numeru rejestracyjnego, jak również daty poniesienia pierwszego wydatku związanego z danym pojazdem oraz uwzględniając potrzebę umożliwienia prawidłowej aktualizacji złożonej informacji.

Na podstawie ww. artykułu w rozporządzeniu Ministra Finansów dnia 21 marca 2014 r. w sprawie wzoru informacji o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej został określony wzór składanej informacji w postaci druku VAT-26.

Firma wykorzystuje w swojej działalności gospodarczej pojazdy, dla których jest obowiązana prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu i składać informację, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy. Z analizy cyt. wyżej przepisów wynika, że zgodnie z ogólną zasadą przewidzianą w art. 86a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie warunki: wykluczenie użytku prywatnego danego pojazdu, prowadzenie przez podatnika ewidencji przebiegu oraz złożenie informacji o tym pojeździe naczelnikowi urzędu skarbowego.

Zatem należy zauważyć, że złożenie informacji, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy (VAT-26) jest jednym z warunków uprawniających do pełnego odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami samochodowymi wykorzystywanymi wyłącznie do działalności gospodarczej podatników. Pojazdy te na podstawie ww. informacji są identyfikowane poprzez: określenie marki, modelu, numeru rejestracyjnego, roku produkcji, daty nabycia pojazdu.

W Pana ocenie, w przypadku zmiany numeru rejestracyjnego pojazdu zgłoszonego wcześniej na druku VAT-26 powinien ponownie złożyć formularz VAT-26, zaznaczając w części A „Miejsce i cel składania informacji” zarówno poz. 6 „złożenie informacji” oraz poz. 7 „aktualizacja informacji”. W części C „Dane pojazdu samochodowego wykorzystywanego wyłącznie do działalności gospodarczej" należy wpisać poprzednio zgłoszony numer rejestracyjny samochodu (w kolumnie „h” wpisując datę dokonania zmiany), natomiast w kolejnej pozycji umieścić nowy wpis z numerem rejestracyjnym pojazdu po zmianie.

Podsumowując, w przypadku zmiany numeru rejestracyjnego pojazdu, zgłoszonego uprzednio na druku VAT-26, jest Pan zobowiązany złożyć nową informację w sposób opisany powyżej z danymi właściwymi dla pojazdu, która będzie podstawą do wprowadzenia go do rejestru pojazdów wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej.



Stanowisko do pytania nr 2.

Podatnik, aby móc korzystać z pełnego odliczenia VAT od wydatków związanych z samochodami używanymi wyłącznie w działalności gospodarczej, dla których ma obowiązek prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, musi złożyć w urzędzie skarbowym informację o tych pojazdach. Informację sporządza się na druku VAT-26, którą należy złożyć w terminie 7 dni od dnia, w którym zostanie poniesiony pierwszy wydatek związany z samochodem. Stanowi tak art. 86a ust. 12 ustawy o VAT.

Dzień, w którym upływa termin złożenia VAT-26, ustala się zgodnie z ogólnymi zasadami obliczania terminów podatkowych. Zostały one określone w art. 12 Ordynacji podatkowej. Wynika z nich, że w obliczeniach pomija się dzień, w którym został poniesiony wydatek związany z pojazdem samochodowym. Jeżeli bowiem początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się dnia, w którym ono nastąpiło. Za koniec terminu uważa się natomiast upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni. Zdarza się, że wypada to w sobotę, niedzielę lub święto będące dniem ustawowo wolnym od pracy. W takim przypadku ostatni dzień terminu przesuwa się na następny dzień po dniu lub dniach wolnych. VAT-26 można więc złożyć jeszcze pierwszego dnia „roboczego" po przerwie weekendowej lub świątecznej. Tak więc, Pana zdaniem, ma prawo do odliczenia podatku w 100% z pierwszej faktury zaliczkowej przed dniem otrzymania samochodu, bowiem złożył informację na druku VAT-26 w terminie 7 dni od poniesienia pierwszego wydatku.


Stanowisko do pytania nr 3.

Przysługuje prawo do odliczenia 100% podatku zgodnie z art. 86 ustawy, bowiem złożył Pan druk VAT-26 oraz użytkuje ww. pojazd tylko do działalności gospodarczej i prowadzi ewidencję przebiegu pojazdu.


W wyniku ponownej analizy przedstawionego we wniosku opisu sprawy, w związku z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącym, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2020 r. sygn. akt I FSK 1545/17 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/GD 97/17 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych jest prawidłowe.


Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzeń w przedstawionych stanach faktycznych i w dacie wydania pierwotnej interpretacji w przedstawionych zdarzeniach przyszłych, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2020 r. sygn. akt I FSK 1545/17 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/GD 97/17.


Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:


  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
  3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.


Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.


Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.


Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).


W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.


Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.