INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 lutego 2021 r. (data wpływu 8 lutego 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie konieczności podawania kodu PKWiU na dokumentach sprzedaży (faktura) związanych z wykonaniem prac - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 lutego 2021 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie konieczności podawania kodu PKWiU na dokumentach sprzedaży (faktura) związanych z wykonaniem prac.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi, polegające na instalacji systemów klimatyzacji w obiektach budownictwa mieszkaniowego.

System klimatyzacji składa się z:

  • jednej lub kilku jednostek wewnętrznych (instalowanych wewnątrz lokalu mieszkaniowego),
  • jednostki zewnętrznej (instalowanej typowo na balkonie, dachu, poddaszu, w piwnicy lub na elewacji budynku),
  • instalacji czynnika chłodniczego (rurarzu) oraz sterowniczej, łączącej jednostki wewnętrzne i zewnętrzną,
  • elementów sterujących oraz pomocniczych (np. pilot, sterownik, podłączenie do zasilania).

W skład usługi instalacji wchodzi m. in.:

  • dostawa urządzeń klimatyzacyjnych oraz potrzebnych materiałów,
  • instalacja jednostki lub jednostek wewnętrznych,
  • instalacja jednostki zewnętrznej,
  • wykonanie instalacji czynnika chłodniczego (typowo z rur miedzianych), łączącej jednostki wewnętrzne z jednostką zewnętrzną,
  • wykonanie instalacji sterującej,
  • wykonanie odprowadzenia kondensatu z jednostek wewnętrznych,
  • wytworzenie w instalacji czynnika chłodniczego próżni i wpuszczenie odpowiedniego czynnika chłodniczego,
  • uruchomienie układu oraz kontrola poprawności jego działania.

W ramach umowy zawartej z klientem, Wnioskodawca zobowiązuje się do dostawy, montażu oraz uruchomienia klimatyzacji za określonym wynagrodzeniem. Umowa nie rozdziela kosztów urządzeń oraz robocizny. Spółka na dokumencie sprzedaży wpisuje „Montaż systemu klimatyzacji wraz z materiałem”.

W zakresie instalacji systemów klimatyzacji, zakres świadczenia, polegającego na dostawie, montażu oraz uruchomieniu klimatyzacji za określonym wynagrodzeniem obejmuje: - dostawę urządzeń klimatyzacyjnych oraz potrzebnych materiałów, - instalację jednostki lub jednostek wewnętrznych (jeśli jest więcej niż jedna), - instalację jednostki zewnętrznej, - wykonanie instalacji czynnika chłodniczego (rurażu), łączącej jednostki wewnętrzne z jednostką zewnętrzną, - wykonanie instalacji sterującej, - wykonanie odprowadzenia kondensatu z jednostek wewnętrznych, - wytworzenie w instalacji czynnika chłodniczego próżni i wpuszczenie odpowiedniego czynnika chłodniczego, - uruchomienie układu oraz kontrola poprawności jego działania.

Wnioskodawca świadczy usługi serwisowe (konserwacyjne), mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów instalacji systemów klimatyzacji w obiektach budownictwa mieszkaniowego. W zakres czynności serwisowych wchodzi m. in.: wykonywanie okresowych przeglądów instalacji, czyszczenie, odgrzybianie urządzeń, wymiana części urządzeń, wykonywanie prób szczelności, usuwanie nieszczelności oraz napełnianie czynnikiem chłodniczym.

W zakresie usług serwisowania, zakres świadczenia obejmuje całokształt czynności mających na celu utrzymanie sprawności urządzeń klimatyzacyjnych. Jest to następujący zakres czynności: - wykonywanie okresowych przeglądów instalacji, - czyszczenie, odgrzybianie urządzeń, - wymiana części urządzeń, - wykonywanie prób szczelności, - usuwanie nieszczelności oraz napełnianie czynnikiem chłodniczym. Spółka na dokumencie sprzedaży wpisuje „przegląd klimatyzacji” i opodatkowuje podatkiem od towarów i usług w stawce 23%.

Wnioskodawca wykonuje instalacje w budynkach objętych PKOB 111 Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe oraz 113 Budynki zbiorowego zamieszkania. Montaż polega na wykonaniu następujących grup czynności: - dostawa urządzeń klimatyzacyjnych oraz potrzebnych materiałów na miejsce instalacji, - instalacja jednostki lub jednostek wewnętrznych (jeśli jest więcej niż jedna) - zależnie od typu urządzeń instalacja obejmuje przytwierdzenie jednostek do ściany, sufitu, podłogi lub innych elementów lokalu, - instalację jednostki zewnętrznej - instalacja obejmuje umieszczenie jednostki zewnętrznej na balkonie, zawieszenie na elewacji zewnętrznej budynku lub ustawienie innej ramie, podstawie, fundamencie lub podobnego typu konstrukcji, zapewniającej odpowiednią stabilność i warunki pracy urządzenia, - wykonanie instalacji czynnika chłodniczego, łączącej jednostki wewnętrzne z jednostką zewnętrzną - instalacja prowadzona jest z rur miedzianych w otulinie, łączonych za pomocą lutowania, zagniatania lub skręcania, - wykonanie instalacji sterującej - instalacja okablowania, podłączenie zasilania, - wykonanie odprowadzenia kondensatu z jednostek wewnętrznych - wykonanie rurarzu odprowadzającego skropliny na zewnątrz lub do instalacji kanalizacji sanitarnej, bądź w inne uzgodnione z klientem miejsce, - wytworzenie w instalacji czynnika chłodniczego próżni i wpuszczenie odpowiedniego czynnika chłodniczego, - uruchomienie układu oraz kontrola poprawności jego działania.

Wykorzystywany jest wysoce specjalistyczny sprzęt (m. in. specjalne klucze, pompa próżniowa, zestaw manometrów, specjalna waga do czynnika).

Sposób montażu zależny jest od konstrukcji lokalu (w szczególności rodzaju ścian). W większości przypadków urządzenia są mocowane do ścian za pomocą kołków rozporowych lub z wykorzystaniem kotw chemicznych. Niektóre typy urządzeń są wieszane pod sufitem za pomocą prętów gwintowanych lub na innego typu konstrukcjach wsporczych. Ze względu na sposób połączenia jednostki wewnętrznej i zewnętrznej (rury miedziane, stanowiące szczelną instalację ciśnieniową) niemożliwe jest „przeniesienie” instalacji w prosty sposób do innej lokalizacji. Ponadto istnieją różne rodzaje klimatyzatorów (ścienne, przypodłogowe, podsufitowe, kanałowe do zabudowy, kasetonowe). Sposób montażu zależy od konstrukcji lokalu i od typu urządzenia.

Wnioskujący wskazuje, że nie zajmuje się pracami ogólnobudowlanymi, nie jest zatem w stanie ocenić kosztów i pracochłonności, a także innych szczegółów przywrócenia stanu pierwotnego po ewentualnym demontażu wykonanej instalacji klimatyzacyjnej. Instalacja powoduje powstanie trudnych do odwrócenia zmian, ze względu na konieczność wykonania przewiertów w celu wyprowadzenia na zewnątrz budynku instalacji czynnika chłodniczego.

W przypadku typowej instalacji oraz fachowego demontażu, pozostaną przynajmniej dziury po kołkach (ew. innych elementach montażowych) oraz w miejscu przeprowadzenia na zewnątrz instalacji czynnika chłodniczego (po rurach). W przypadku urządzenia z instalacją freonową montowaną podtynkowo, całkowite usunięcie instalacji jest skomplikowane i kosztowne.

Oczywistą zmianą będzie także brak instalacji klimatyzacyjnej, która zostałaby zdemontowana. Instalacji nie da się w prosty sposób przenieść w inne miejsce. Jednostka wewnętrzna i zewnętrzna jest połączona wykonaną indywidualnie dla danego lokalu instalacją przesyłu czynnika chłodniczego. Demontaż urządzeń i ponowny montaż byłby ekonomicznie nieuzasadniony, ponadto taka operacja - zgodnie z obowiązującym prawem - mogłaby zostać wykonana wyłącznie przez osoby posiadające certyfikat F-GAZ wydany przez UDT i dysponujące specjalistycznym sprzętem serwisowym.

Montaż klimatyzacji zapewnia możliwość utrzymania odpowiedniej temperatury w lokalu (tj. w lecie schłodzenie pomieszczenia, a w zimie jego ogrzanie), zatem niewątpliwie powoduje uzyskanie nowych parametrów użytkowych. Funkcjonalność oraz komfort lokalu ulega zdecydowanej poprawie. Wykorzystanie klimatyzatora do ogrzewania (w funkcji pompy ciepła) jest ekonomicznym oraz efektywnym sposobem ogrzewania lokalu, szczególnie w okresach przejściowych (wiosna, jesień). Wnioskodawca stoi na stanowisku, że montaż klimatyzacji stanowi modernizację, jak również termomodernizację lokalu. Wnioskodawca uważa, że czynność dostawy z montażem klimatyzatora realizowana jest zarówno w zakresie modernizacji, jak i termomodernizacji. Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wykonanie instalacji klimatyzacji w lokalu stanowi modernizację, gdyż lokal zostaje unowocześniony i usprawniony. Lokal zyskuje nową trwałą funkcjonalność, polegającą na możliwości schładzania powietrza dla zapewnienia komfortu mieszkańców.

W ten sposób warunki użytkowe lokalu ulegają wymiernej poprawie.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wykonanie instalacji klimatyzacji w lokalu stanowi także termomodernizację lokalu. Montowane urządzenia klimatyzacyjne posiadają funkcjonalność pompy ciepła powietrze - powietrze, a zatem mogą być wykorzystywane zarówno do schładzania, jak i do grzania. Ogrzewanie lokalu za pomocą klimatyzatora jest ekonomiczne oraz efektywne, zapewnia szybkie ogrzanie pomieszczenia, zmniejsza ponadto zużycie energii w porównaniu do klasycznych systemów ogrzewania.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy konieczne jest podawanie kodu PKWiU na dokumentach sprzedaży (faktura) związanych z wykonaniem ww. prac?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest konieczne podawanie kodu PKWiU na dokumentach sprzedaży (faktura) związanych z montażem oraz serwisem urządzeń klimatyzacyjnych w obiektach budownictwa mieszkaniowego, ponieważ w opinii Wnioskodawcy nie ma przepisów prawa, które by tego nakazywały, w szczególności zaś art. 106e ustawy nie wymienia kodu PKWiU w katalogu wymaganej zawartości faktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie umieszczania na fakturach symbolu PKWiU jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z treści wniosku wynika, że Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi, polegające na instalacji systemów klimatyzacji w obiektach budownictwa mieszkaniowego.

W ramach umowy zawartej z klientem, Wnioskodawca zobowiązuje się do dostawy, montażu oraz uruchomienia klimatyzacji za określonym wynagrodzeniem. Umowa nie rozdziela kosztów urządzeń oraz robocizny. Spółka na dokumencie sprzedaży wpisuje „Montaż systemu klimatyzacji wraz z materiałem”.

Wnioskodawca świadczy usługi serwisowe (konserwacyjne), mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów instalacji systemów klimatyzacji w obiektach budownictwa mieszkaniowego. W zakres czynności serwisowych wchodzi m. in.: wykonywanie okresowych przeglądów instalacji, czyszczenie, odgrzybianie urządzeń, wymiana części urządzeń, wykonywanie prób szczelności, usuwanie nieszczelności oraz napełnianie czynnikiem chłodniczym.

Wnioskodawca wykonuje instalacje w budynkach objętych PKOB 111 Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe oraz 113 Budynki zbiorowego zamieszkania.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą m.in. obowiązku wpisywania PKWiU na dokumentach sprzedaży (faktura) związanych z wykonaniem ww. prac.

Zasady dotyczące wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż (dostawę towarów i świadczenie usług) uregulowane zostały w Dziale XI „Dokumentacja” Rozdziale 1 „Faktury” ustawy.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Jak stanowi art. 106b ust. 3 ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

  1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
  2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

-jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Zgodnie z brzmieniem art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy faktura powinna zawierać:

  1. datę wystawienia;
  2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
  3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
  4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
  5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
  6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
  7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
  8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
  9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
  10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
  11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
  12. stawkę podatku;
  13. sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
  14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
  15. kwotę należności ogółem.
    (...).

Z powyższych przepisów wynika, że faktury są dokumentami sformalizowanymi i muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego w tym względzie. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy, mają znaczenie dowodowe.

Z kolei art. 106g ust. 1 ustawy stanowi, że faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.

W świetle powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, iż faktury dokumentujące dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług winny zawierać elementy wymienione w art. 106e ustawy o VAT. Powyższe przepisy nie przewidują obowiązku ujmowania symbolu PKWiU towaru lub usługi w fakturach.

Zatem odnosząc powołane wyżej przepisy do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie ma obowiązku umieszczania na wystawionych fakturach symbolu PKWiU świadczonych przez siebie usług. Przy czym Wnioskodawca wystawiając fakturę dokumentującą wykonywanie przedmiotowych usług może na niej umieścić określenie PKWiU, bowiem przepisy nie sprzeciwiają się umieszczaniu na fakturze dodatkowych adnotacji.

Wobec powyższego, oceniając stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać je prawidłowe.

Jednocześnie tut. Organ wskazuje, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wniosek wyłącznie w zakresie konieczności podawania kodu PKWiU na dokumentach sprzedaży (faktura) związanych z wykonaniem ww. prac, natomiast w zakresie stawki podatku VAT na usługi dotyczące robót związanych z serwisem urządzeń klimatyzacyjnych w obiektach budownictwa mieszkaniowego zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
  3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przypisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzki Sąd Administracyjny, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinie zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się do błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawą.